Deniz Arcak: Oruç yüzleşme fırsatı

Şemsinur Özdemir'ın röportajı

İlk orucunuzu hatırlıyor musunuz?
İlk oruçlarım çocukluğumda yaza denk geldi. Çok küçücüktüm. Hatta annem idare etmek için 'ben arkamı dönüyorum görmüyorum, yiyebilirsin' derdi. Nohut büyüklüğünde bir şey yutarsan orucun bozulmaz diye bir şey duymuştuk. Bir tabağın içine nohut büyüklüğünde yiyecek şeyler koyup birer birer onları yediğimizi hatırlıyorum.

Oruç ruh dünyanızı nasıl değiştiriyor?

Oruç bana seyretmeyi öğretiyor. Hayatın içinde hep aktif oyuncu olarak orta sahada yer almaya alışmışım ama oruç tuttuğum zaman seyirci oluyorum. Geçtiğimiz Ramazanlarda daha çok seyrediyordum, ama bu Ramazan'da çalışıyorum. Oruç bir ayna aslında, insanın kendini seyrettiği. Bu yüzden kendimle yüzleşmek için iyi bir fırsat. Geçenlerde sohbette bir dostum 'Nefs susarsa ruh konuşmaya başlar' dedi. Nefsi susturmak marifetine çalışıyorum. Susmuyor ya, bakalım. Nefsimin susup ruhumun konuşacağı ânı merakla bekliyorum.

Oruç çalışma temponuzu nasıl etkiliyor?

Bu sene hep çalışmam gerektiği için üç aylarda hiç oruç tutamadım. Direkt bodoslama girdim işin içine. Mecburen bir yerlere yetişmeye çalışıyorum. Önüme çıkan her engele çok sinirleniyorum. Onu bastırmaya çalışıyorum.

Ramazan'a özel âdetleriniz var mı?

Zuhurata tabiyim. En çok bundan hoşlanıyorum. Çalıştığımız yerde iftar ediyoruz. Orada bana bir şey eksik geliyor. Meğer kalabalık bir masada ellerin birbirine çarparak karşısındakine yanındakine bir şey ikram etme çabasını çok seviyormuşum. Son bir dakika veya daha az kala, herkesin birbirinin suratına tatlı tatlı bakarak, topun patlamasını beklemesi gibi. Ama burada üçer kişi oturuyoruz, birbirimize sırtımızı dönerek yemeğimizi yiyoruz. Bu da beni buruyor.

İftar daveti veriyor musunuz ?

Eve bir sürü insan doluştuğu zaman çok seviniyorum. Her şeyi kendim yapacağım telaşına girersem beceriksizimdir, altından kalkamam ama gelen dostlarla yemeği birlikte hazırlamayı, sofra kurmayı seviyorum. 30-40 kişi bir arada yaptığım iftarlar en güzeli benim için.

Sosyal hayatta Ramazan neşesini nasıl gözlemliyorsunuz?

Ramazan'ın kucaklayan bir hali var. Çocukluğumdan beri her zaman öyle gelmiştir bana. Ramazanların kucaklayan kolları var sanki. Bütün insanları ve kendimi kucaklanmış gibi hissediyorum.

Ramazan'dan sonra hangi alışkanlıklarınızın devam etmesini istersiniz?

Kendimi devamlı bu kadar mercek altında tutabilsem ne kadar iyi olur, sorgulama açısından. Bir de hep iftar sofrası olsun sevdiklerimizle bir arada olalım isterdim.

Ramazan'da ilginç bir hatıranız var mı?

Birkaç yıl evvel Ramazan'ın başlarıydı. Tiyatroda okuma provası vardı. Giderken elime bir şişe su aldım ki, iftarda kimseyi rahatsız etmeyeyim. Saatlerce çalıştık. İftar vakti açtım şişeyi, herkesin içinde sonuna kadar içtim. Bitirince kendime geldim. Beynimde şimşekler çaktı. İbadetleri söylemek de bana ayıp geliyor biraz.

(Zaman)