Türkiye oyunu ikinci kez kazanıyor

Muharrem Sarıkaya'nın köşe yazısı

Uluslararası literatürdeki adıyla, 'The Game Of Chicken' (Tavuk oyunu)...
Diğer adıyla 'Hawk-Dove Game' (Şahin-güvercin oyunu)...
Çatışma durumlarında geçerli olan, birinin diğerini 'ölümüne' yok etmesine dönük askeri strateji oyunudur.
Basitçe anlatmak gerekirse, tek yön yolda iki şoförün birbirlerinin üzerine son sürat otomobillerini sürmeleri ve çarpışma pozisyonuna geldikleri andaki kararlarıyla sonucunun belirlendiği oyundur.
En tehlikeli şekliyle dönemin Sovyetler Birliği ile ABD arasında 1962'de Küba'da çıkan 'Füze Krizi' sırasında oynandı.

İki kez oynadı
Türkiye ise son on yılda iki kez oynadı.
Biri Eylül 1998'de Suriye'ye karşıydı.
Dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Org. Atilla Ateş, Hatay gezisi sırasında Suriye'yi terör dolayısıyla sert dille uyardı.
Bu, oyun için pozisyon almaktı.
Başlama vuruşu ise 15 gün sonra Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'den geldi.
Demirel 1 Ekim 1998'de, TBMM'nin yeni yasama dönemi açılışındaki konuşmasında Türkiye'nin Suriye'ye 'mukabele hakkını saklı tuttuğunu' söyledi.
Bunun diplomaside karşılığı açıktı; savaş ilanının bir adım öncesindeki söz...
Mısır ve İran'ın araya girmesiyle Suriye, Abdullah Öcalan'ı ülkesinden çıkardı.
Oyunu kazanan Ankara oldu.
Türkiye aynı oyunu bir de Irak'a karşı oynadı.
Geçen yıl terörün akıttığı kanı durdurmak için Ankara'nın dört merkezde yaptığı girişimler sonuç vermedi.
Bağdat, Süleymaniye, Erbil ve Washington, PKK'ya karşı Irak içinde yapılacak operasyonlara karşı çıktı.
Bunun üzerine Başbakan Erdoğan, İstanbul İl Teşkilatı'nda düzenlediği Ramazan bayramlaşmasından restini çekti:
'İnceldiği yerden kopsun...'
Aslında Erdoğan'ın mesajının adresi Erbil değil; Washington'du.
Zaten sınıra da gerekli yığınak yapılmıştı.
Beklenen oldu.
Türkiye'nin sınırdan bir adım öteye geçmesini istemeyen ABD, Erdoğan'ın Washington ziyaretinde askeri işbirliği önerdi.
Bu Barzani'nin de 'üslubunu' değiştirdi.

Yok olma süreci
PKK, askerin çabası, diplomasinin de katkısıyla bugün Irak'ın kuzeyinde izole...
Tabii ki bunda Talabani ve Barzani'nin PKK'ya bakışının etkisi büyük.
Unutulmasın ki PKK hala bölgedeki en dinamik silahlı güç.
Dolayısıyla iki Kürt lider kendileri dışında etkin bir başka gücün topraklarında yaşamasını istemiyor.
Onlar da örgütün çöküp, elemanlarının kendilerine biat etmesini bekliyor.
Nitekim, son operasyonlar beklentilerini gerçekleştirdi.
PKK mensupları, Barzani ve Talabani kontrol noktalarından silahsız geçip halkın arasına katıldı.
Ancak bu gelişmeler PKK'nın kısa vadede biteceği anlamına gelmez.
Unutulmasın bu tür örgütlerin hayatlarının son buluşu çoğu zaman on yıllar sürer; 1980 öncesi örgütlerin adından söz edilmesi de bundandır.
Dolayısıyla, 'Terörü bitirdik, örgütü çökerttik' söylemleri, içerde rehavete, karşı tarafta kendini güçlü gösterme çabasına neden olur.
Terör örgütünün 200 kişi ile gelip Hakkari sınırındaki Aktütün Karakolu'na saldırısı da bunun sonucudur.
Unutulmasın ki, 'Tavuk Oyunu' sadece cesaret ve güçle değil, psikolojik akılla kazanılır.

(Sabah)

 msarikaya@sabah.com.tr