Ölen kardeşe enkazdan mektupla dua!

Ersin Çelik'in haberi

Van ve Erciş’te çok sayıda evi yıkan deprem, bazı köyleri ise adeta yerle bir etti. Kendi imkanlarıyla kurtulan, kurtaran, cenazelerini çıkaran depremzede köylülerden hangisiyle konuşsan, acıların arkasından hüzne boğan hüzne boğan hikayeler çıkıyor.

Tamamına yakını yıkılan Güveçli köyünde yaşayan Övünç ailesinin depremde ve sonrasında yaşadıkları kolay kolay unutulmayacak kadar ağır. Özlem (12), Özkan (8), Öznur-Okan (6), ve Özcan (4) isimli biri ikiz beş çocuğuyla birlikte kerpiç evlerinin altında kalan 32 yaşındaki Zeytin Övünç’ün 8 yaşındaki oğlu Özkan kurtarılamamış.

BİR EKSİKLE...

Depreme, odada oturan çocuklarına yemek hazırlamak için gittiği mutfakta yakalanan genç kadın, sallantı esnasında koşarak çocuklarının üzerine kapanmış. Kerpiç evin toprak damı üzerine çöken anne ve çocukları depremden yaklaşık beş saat sonra köylülerin enkazı elleriyle kazmasıyla çıkarılmış, bir eksikle.

Duvar dibinde oturan Özkan oracıkta hayatını kaybetmiş ve önceki gün defnedilmiş. Anne Zeytin Övünç ise kendisini suçluyor. “Ben kendimi affetmem. O’nu kurtaramadım, anne olamadım” diyen acılı anne, 4 çocuğunun kurtarılması tesellisine de “Niye O’nu kurtaramadım. O benim çocuğum değil miydi?” şeklinde cevap veriyor..

ÖNCE ÇOCUKLARIMI KURTARIN

Bir oğlunu kaybeden Zeytin Övünç depremden sonra enkaz altındayken önce çocuklarının kurtarılması için nasıl bağırdığını ve sarsıntı anını şöyle anlatıyor: “Ben mutfaktaydım. 5 çocuğum da odadaydı. Onlara yemek hazırlıyordum. Depremin başlamasıyla yanlarına koşup küçük oğlum Özcan’ın üzerine kapandım. Büyük kızım da üstüme yattı. Çocuklarımı düşündüm sadece. Hemen şahadet getirdim. Kızıma da getirmesini söyledim. Toprak üzerimizi örtmüştü. ‘Çocuklarımı kurtarın beni kurtarmayın’ diye bağırdım.”

"YANIMDA YAT" DEDİ YATMADIM

Sürekli gözyaşı döken genç kadın oğluyla son gecesini ve bir pişmanlığını ise hiç dinmeyen gözyaşlarını silerek anlatıyor: Özkan’ımı kurtaramadılar. Duymadılar onu. Enkazdan çıktık. ‘Bir eli kırıldı’ dediler. Söylemediler öldüğünü. Ertesi gün öğrendim. Son gecesinde beni öptü, sarıldı. ‘Gel yanımda yat’ dedi. Ben yatmadım. O’na çorap yapıyordum.”

8 yaşındaki Özkan’ı depremde kaybeden Övünç ailesinde baba ise kimseyle konuşmuyor. Acısını içine atmış, bir kenarda taziyeleri kabul ediyor. Konuşmak istemediğinin haberini yollayınca saygı gösterip, Kanal 7 ekibinden Esra Ketenci Çelebioğlu ve Serdar Okay’la birlikte kederli ailenin yanından ayrılmaya koyulurken Özkan’a mezar olup 4 kardeşinin kurtarıldığı enkazdaki bir kağıt parçası dikkatimizi çekiyor. Bir defter yaprağı… Titrek bir elle yazıldığı her halinden belli bir mektup, tüm Müslümanlar için kağıda dökülmüş bir dua…

“Benim bugün canım kardeşim öldü Allah’ım. Ben kardeşimi çok çok… Allah’ım annemi koru, lütfen anneme yardım et. Allah’ım kardeşimi kendi cennetine koy. Allah’ım lütfen benim dualarımı kabul et. Allah’ım herkesi şeytanın yoluna koyma kendi cennetine koy.”

ÖZLEM, ÖZKAN'A YAZMIŞ...

Bu satırları kim yazmış olabilir düşüncesiyle, o ana kadar yanımıza gelmeyen 12 yaşındaki Özlem’i soruyoruz… Annesi, “Özlem, Özkan’a yazmıştır. Duyduğundan beri ‘kardeşim’ diye ağlıyor. Konuşmuyor, yemiyor içmiyor.” sözleriyle evin ablasının ruh halini anlatıyor.

Babaannesinin ısrarları sonucunda yanımıza gelen ailenin büyük kızı Özlem gerçekten hayata küsmüş. Konuşmuyor, sürekli ağlıyor. Gözlerini, hep beraber altında kaldıkları enkaza dikip bakınıyor, dolu dolu... Yanımızdan kaçıyor Özlem, babaannesine sarılıyor. Ağlama nöbeti geçiriyor adeta. Soruyoruz, sadece o mektubu kardeşi için yazdığını başıyla onaylıyor. Özlem gerçekten çok sarsılmış. Depremi atlatmış ama kardeşinin ölümüyle tıpkı annesi gibi yıkılmış.

ANNENİN TEK İSTEĞİ

Evleri tamamen yıkılan Zeytin Övünç’ün şimdi hayatta kalan çocukları için bir tek isteği var, yetkililere iletilmesi ümidiyle acılı annenin sözleriyle noktalayalım acı dolu deprem hikayesini: “Çocuklarım için bir ev istiyorum. Zaten bizim durumumuz belli bir şeyimiz kalmadı. Bir de okumaları. 4’ü de okusun büyük adam olsunlar.”

Haber 7