Osmanlı'nın Kuruluş Tarihi ne değiştirir

Osmanlı'nın Tarihini yeniden yazmak neyi değiştirir? Aslında saçma bir soru. Çünkü asıl cevaplanması gereken ve cevabı daha kolay bulunabilecek soru "neyi değiştirmez?" olmalı.... Her iki soruya da kolaylıkla cevap vermek mümkün değil... Aslında pek çok kişinin öfkesinin ardında, cevabın zorluğu ve getireceği külfetin ağırlığından duyulan korku yatıyor.  

Çünkü tarih sadece geçmişi öğrenmek için okunmaz. Tarih meraklıları hem gerçeği, hem ilmi ciddiyeti, hem bugünle geçmişin bağlarını hem de geleceğin ipuçlarını algılar okurken ve araştırırken...

Tarihçilerin Kutbu unvanına sahip Prof. Dr. Halil İnalcık gibi bilge tarihçiler, "ne fark eder?" tartışmalarına kafa yormak yerine bilim adamlığının gerektirdiği ciddiyet ve namusla olayları olgulara göre değerlendirmek ve olduğu gibi topluma sunmaya çalışırlar.  Metodolojiye sadık Halil İnancık, "Ben eğer şöhretli bir tarihçi isem, sebebi tarih metodolojisine sadakatimdir"

Hayyykitap yayınlarının neşrettiği Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, KURULUŞ adlı eserin editörü Elif Ayla itabın önsözünde konuyla ilgili olarak şunları dile getiriyor: "Biz Prof. Dr. Halil İnalcık'ın "Osmanlı Devleti 27 Tem­muz 1302'de kurulmuştur" söyleminden yola çıkarak bu kitabı hazırlamaya başladığımızda etraftan da farklı sesler duyduk. Birileri çok kızgındı. Yüzlerce yıllık bir kabul üze­rinden reddiye düzmekti yaptığımız. Hem şehirlerindeki mezar taşları deliliydi Osmanlı'nın kuruluşunun, hem de ne fark ederdi, ne zaman kurulduğu... İşte bu nokta, durup düşündüğümüz yerdi. Fark etmez miydi sahiden?

Bu kadar incelemek akıl kârı değil, bunlar çok ince de­taylar derken ana hatlarını yitiriyorduk ilmin ve bu yitiriş ilmin ciddiyetini alıyordu üzerimizden. "İlim tasniftir" di­yor bir Arap atasözü. Bu haliyle düşünme şeklimiz evlerimi­zin dağınıklığına benziyor. Bir insan, hayatının en güzel zamanlarını kütüphaneler­de, arşiv odalarında geçiriyor, bir gerçeğe ulaşıyor. Küçük bir detay bile olsa yakalanan, ilim için önemlidir, ilmi cid­diyet tarihin üzerindeki toz bulutunu dağıtacaktır. Şimdiye kadar oryantalist okumalar yaptık. Atalarımız at üzerinde nesiller boyunca dünyanın farklı köşelerine kılıç ve kalkan götürmüşlerdi. Neresi denk gelirse, dünyanın hangi bölgesi zayıflamışsa, oraya gidip almışlardı. Gazete kağıdı üzerine dökülen yağ misali idi fetihlerin mantığı. Böylece basit bir fütuhattı yapılan"

Halil İnalcık'ın konuyla ilgili, "Tarih: Sadece tarihten ibaret midir?" ve Osmanlı Beyliği'nin kurucusu Osman Beg" başlıklı  iki önemli makalesini içeren kitap aynı zamanda dört farklı imzadan dört önemli makale daha içeriyor.

Hasan Soyguzel'in kuruluşun metodolojik ve kavramsal tarihini yaptığı "Metodoloji bilinmezlik mağarasının haritası", Özer Ergenç'in Osman Gazi'nin liderliğinin ve karizmasının ortaya çıkışını konu edinen "Osmanlı Devletine ruh üfleyen nefesler", Yusuf Oğuzoğlu'nun Yalak-Ova Savaşı ya da Osmanlı Hanedanı'nın doğuşunu konu edinen, "Bir savaş, bir doğuş" ve Yakup Bilge Koçal'ın  kuruluşu yeniden düşünmeyi konu edinen "Yarınki Türkiye'nin Osman Bey'den Öğrenecekleri" makalelerini de içeren kitap, "Osmanlı Devleti'nin Kurucusu Osman Gazi'ye, Alplere, Ulemaya ve onun tüm yol arkadaşlarına ithaf edilmiş...

"Bu kitap 27 Temmuz 2009 tarihinde Yalova'da düzenle­nen ve özellikle yurtiçinde geniş yankı uyandıran Osmanlı Devleti'nin Kuruluş Tarihi Uluslararası Sempozyumunun yarat­tığı sinerjinin ürünüdür" diyen Hasan Soygüzel, hafife alanlara hak verenlere konunun önemini şöyle ifade etmeye çalışıyor: " Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluşu, modern tarih ya­zıcılığında büyük bir mesele olagelmiştir. Selçuklu-Bizans sınırındaki küçük bir uç beyliğinin nasıl olup da yeniçağla­rın en güçlü imparatorluklarından biri olduğu halen tarih­çileri şaşırtmaktadır.

<

Tanıtım yazımızı, Yakup Bilgi Koçal'ın Kuruluşu Yeniden Düşünmek başlıklı makalesinden bir alıntı ile noktalayalım: "... bu gelişmeler netice olarak, son yüzyılın kalkınma paradigmasını kökün­den tahrip ederek, "kalkınma" söylemini emperyalizmin bir aldatmacasına dönüştürüyor. Dün ve bugünün üzerine yap­tığımız bu tahliller, geleceği inşa ederken iki kavramı esas almamız gerektiği sonucunu üretiyor. Biri, "nitelikli emek", diğeri ise "katma değer."

Bizim halkımız yüzlerce yıldır kardeştir. Mesela "ozan" veya "aşık" kültürü, bu kardeşliği, birliği ve sevgiyi kentten kente taşıyanın, çarşı-pazarda, loncada, tarikatta oluşturan ve aktaran araçtır. Tarih için Anadolu kentleri, İpek Yolu üzerinde bulunmanın yarattığı fırsatı da iyi kullanarak, her çeşit insana açık olmuştur. Bizim insanımız hiç kompleks duymadan sadece ticaret yapmamış, kültür değiş tokuşu-na da açık olmuş; beraber eğlenip sevmiş ve aile olmuştur. Halkımız Mevlana gibi aşk felsefesinin büyük değerler gele­neğinden geliyor. Yunus'lar, Hacı Bayramlar bu toprakların en yüksek değerleridir. İpek Yolu'na egemen olan Osman Bey, altı asırlık bir cihan devletini kurdu. Geleceğin güçlü Türkiye'sini kurmak için "Bilgi Yolu"na egemen olmak ge­rekiyor. Bu sebeple 27 Temmuz 1302'nin verdiği tarihsel sorumlulukla Türkiye ve dünya için "Küresel Bilişim Şehir­leri" hedefine sahip olmak kaçınılmaz bir zorunluluktur.

Nurettin Topçu yarınki Türkiye'nin kurucularını "Ya­şama zevkini bırakıp yaşatma aşkına gönül verenler" di­yerek anlatıyordu. Yarınki Türkiye'yi inşa etmek için Anadolu'daki "aşkı" yeni yollarla ifade etmemiz gerekiyor..."

(Haber 7)

Kitapla ilgili teknik bilgiler ve internet üzerinden sipariş şartları