Ali Ulvi Kurucu'nun kızı Sara Kurucu Bulut'tan yeni eser: Kalbimde Atan Nabız

Merhum Alim ve Şair Ali Ulvi Kurucu'nun kızı Sara Kurucu Bulut'un "Kalbimde Atan Nabız" adlı kitabı, Erguvan Yayınevi'nden okuyucuyla buluştu. Bulut kitapta; babası Ali Ulvi Kurucu ve annesi Fatma Küçüksandıkçı'yı anlatıyor. Kurucu kitabını, "Aziz okurlarım!... Bu serüvenin sahiplerini sizlere takdim ederken babamın hatıratını takdim etmemizle terazinin iki kefesini aynı tutmamız; anneciğime olan ahde vefam, onun yılar yılı vermiş olduğu emeklere bir şükran borcumdur" sözleriyle anlatıyor.

HAKİKİ DOST ARIYORUM

Sara Kurucu Bulut'un "Hakiki dost arıyorum" başlıklı yazısı şöyle: 

Dostun hakikisi sahtesi olur mu acaba?

Bu anlayış dostluğa vurulmuş bir silledir, gönüllerden coşan duyguları hiçe saymaktır.      Dostluk aramakla bulunmayan, siparişle satın alınmayan, ne fiyatlar biçilse satılmayan bir kıymettir, ne elmasa benzer ne de altına, yeter ki bir kere kalbe düşmesin.   Cenab-ı Allah’ın hikmet ve tedbiri ile bahş edilen bir hediyye, şu dostum varken Allah’ın izni ile, sırtım yere gelmez dediğindir.

Dostluk gönül lisanı ile, sadakât mürekkebi ile yazılan bir destan’dır, vicdanlarda saklıdır cüzdanlarda değil. Dost kalbi ile konuşur diliyle değil, dost candan bakar camdan değil. Dostlukta ruhlar konuşur, eni boyu, endamı fistanı, kara gözü değil. Balık denize demiş ki: sen benim göz yaşlarımı göremezsin çünkü ben sudayım, deniz cevap verir, ben senin yaşlarını inmeden hissederim çünkü sen benim kalbimdesin.

Dostlarımız semadaki yıldızlar gibi, hangisiyle yol tutsak merama ereriz, karanlık dar yollarda meşaleler, zor ânımızda ümidlerimizdir.

Visalleri Allah rızası, mümin’in makbül duâsı, seadetin kendisidir arayıp sorması.

Dostsuz dünya, yapraklarını dökmüş ağaç misali, solmuş çiçekler gibi ne kokusu vardır ne de cemâli.

Dostumuz sırrımıza kuyu, güzeldir huyu, aramaz noksanı ayıbı. Eskimez ülfeti, kıdemle artar kıymeti, ilâhi ikramdır bir sadıkı saduk nimeti, medârı iftiharımız’dan kalmıştır bize bir sünneti nebi.

Medine’ye hicretle beraber, uygulanan ilk icraat, selamı yaymak ve kardeşlik prensibini yürürlüğe koymaktı. Öyle bir uhuvvet mefhumu ki, hadiselerle perçinleşen, âhirete uzanan bir ahd idi. Bir taraftan darbe alınırsa, haşâ, munafıklık alameti sayılırdı. Sözde kalmayıp, malını mülkünü, imkanları paylaşmak derecesinde bir bağ oluşmuştu.

Arapça’da arkadaşa refik denir, dost ise sadîk sıfatıyla tanınır, insana her durumda sâdık olan’dır. Hz, Ebu Bekir‘de bu sadakatin simgesi olmuştur.

Bir atasözü duymuştum, dost dostunun susma lisanından anlayan’dır.

Asîl bir maden nasibin olursa kazandın demektir. Dostluk’ta bencillik, yer bulamaz. Dostumuz soyumuzdan, kanımızdan olmasa’da değeri kalpte mahfuz’dur, dualarda önde gelendir, vefâ’da simgedir.

Ben kendim gibi dost arıyorum, denilirse, eyvah ayvah, dostta yandı dostlukta.

Asıl dost, eksiğimizi tamamlayan, hatâmızı düzelten, yanlışımızı ikâz eden, inasanı daha güzelliklere, yüksekliklere, yol almada yardımcı olan, belki de taşıyandır. Ne kadar meşgul olursa olsun, bir vakit bulup, zihninin bir köşesinde yerin vardır, sabahları hayr temennileri, akşamları iyi geceler demeden yatağına gitmeyen canlar, işte onlar elinden tutulucak dostlar, Ruzi mahşer’de, Allah’ım ben bu kardeşimi sadece Senin rızan için sevdim, diye- bileceğimiz’lerdir.

Allah’u Taalâ dilerse, sebepleri halk ederek, insanın karşısına, hiç hayalinde olmayan, öyle dostlar çıkarıyor ki, şükründen âciz kalınır.

Kendi âile hayat seyrimizde, gurbet ellerde, dinin, kültürün, örf ve âdetlerin tamamıyle, değişik olduğu bir iklim’de, öyleleri karşımıza çıka geldiler, hiç menfaat gözetmeden, karşılık beklemeden, güzel kaç sene geçirdik olsakta, yarım asra çok yakın bir ömrü, aynı minvâlde kardeşçe canca yâd edmekteyiz. Onlar bizim dünya’da, âhirette dostlarımız diyeceğimiz kardeşlerimizdir, ne satarım ne değiştiririm, kendi çocuklarımdan önce bu insanları tanıdım, güvenimi hiç sarsmadılar, abla kardeş olduk, Rabbim cümlesinden razı olsun. Hatıralarımız, bugün cereyân etmiş gibi, canlılığını muhafaza etmektedir.

Dostluk serüveni âhirete uzanan bir bağdır, kopmaz gönüllerden, silinmez hâtıralardan.

Cümlemizi örnek bir dostluğa namzet olma temennisiyle, fiiamanillah der, Medine’den selam ve muhabbetlerimle.