CHP’nin Faik Öztrak’ıyla, İYİ Parti’nin Osman Durmuş’u bir otelde IMF yetkilileriyle basılmışlardı.

Bunun masum bir görüşme olmadığı açıktı.

Şimdiden pazarlık yapıyorlardı.

CHP ve İYİ Parti istikbalde iktidara gelecek, “sıcak para” ihtiyacı için IMF’ye başvuracaklardı. Bunun “teatisine” oturmuşlardı.

Öztrak’tan da, Durmuş’tan da gerekli ve doyurucu bir açıklama gelmedi. (Faik Öztrak’ın, meşhur Kemal Derviş’in yamağı olduğunu biliyorsunuz. İkbal basamaklarını Kemal Derviş sayesinde tırmanmıştır. Babası da ünlü darbecilerimizden biridir.)

Niçin o oteldeydiler?

IMF yetkilileriyle ne görüşüyorlardı?

Görüşmeyi niçin “gizli” tutmuşlardı?

Neyse ki, koronavirüs geldi de, açık konuşmaya başladılar:

IMF’den borç almalıydık.

Hemen...

Şimdi...

IMF’den borç alırsak, CHP’nin özlediği ve beklediği “tahakküm ilişkisi” kurulacaktı. Devlet, istediği gibi hareket edemeyecekti. En ufak sorunumuzda IMF’nin (yani küresel sermayenin) icazetine tabi olacaktık.

Sadece CHP değil...

TÜSİAD da IMF’den para almamızı istiyor.

Hatta dayatıyor.

Hatırlayalım:

IMF’den aldığımız borcun son taksitini ödemişiz...

Çatlak ses yok...

Ekonomiyi nasıl yürüteceğimize dair akıl satan yok...

Enflasyon düşük oranlarda seyrediyor...

Nakit sıkıntısı yok...

Döviz rezervi en üst düzeyde...

İlaveten, yatırımlar hız kazanmış; köprüler, barajlar, tüneller, havaalanı inşaatı, altyapı ve kentsel dönüşüm çalışmaları sürüyor...

Bu yatırımlar konusunda da kredi sıkıntısı ok...

Böyle bir dönemde, TÜSİAD kalktı, “Niçin IMF’yle yeni bir kredi anlaşması imzalamıyorsunuz, niçin yeniden stand-by anlaşmasına gitmiyorsunuz?” diye hükümete baskı uygulamaya başladı.

Basındaki kalemler de durumdan vazife çıkarmakta gecikmediler tabii.

Gazete köşelerini tutmuş kazurat takımı, koro halinde, “Bu iyi bir gidişat değil; hükümet IMF’yle derhal bir stand-by anlaşması imzalamalıdır; ekonomik kriz kapıda...” diye yazılar yazmaya başladılar.

Bunlar, “Kriz bize teğet geçecektir” diyen Erdoğan’la kafa bulan yazarlardı, isimlerini biliyorsunuz...

Hatta biri çıktı (“Sakın silah bırakmayın” diye terörist ayartan Hasan Cemal) şunları yazdı: “Erdoğan’ın ekonomik krizi baştan beri kötü yönettiğine ilişkin kanaat gittikçe yaygınlaşıyor. (...) Erdoğan’ın ekonomi takımına dönük eleştirel yaklaşımları fazlasıyla tepki topluyor iş dünyasında. Onlardan birinin sözleri şöyle: ‘IMF ile bir an önce anlaşma yapılmasında fayda var. Çok gecikildi.”

Hasan Cemal bu yazıyı 2010’ların başında yazmıştı.

Kriz, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “öngördüğü” gibi teğet geçti. Ama melanet cephesi boş durmadı. Önce “Gezi” ayaklanması, sonra 17/25 Aralık girişimi, ardından “darbe” kalkışması...

TÜSİAD’ın değerli üyeleri o kalkışmalar sırasında, eylemcilere bedava internet erişimi sağlamakla meşguldü. Bazıları da otellerini ve kafelerini çapulculara açmışlardı.

Efendim, Türkiye’yi düşünüyorlarmış...

Gerçekte Türkiye’yi düşünen bir örgüt (Türkiye’yi düşünüyorlarsa), devletin başlattığı “Millî Dayanışma Kampanyası”nın bir ucundan tutar.

IMF’yi çok seviyorlar, anladık...

Biraz da “ülkelerini” sevsinler... 

Akşam