PKK-DTP dışında yüzde 80'lik bir Kürt topluluğu olduğunu ve bunların görüşlerinin, gerçekten kamuoyuna yansımadığını belirttikten sonra, meseleye İslami hassasiyete sahip yazarların sahip çıkması gerektiğini ifade ediyor ve kendisini üzen bir durum olarak da "Benim 'Türkçü' olarak görüldüğümü" not ediyor.

Hayatımın hiçbir döneminde "Türkçü" olmadım. Etnik aidiyetin kutsanmasını da ona hakaret edilmesini de yok farz edilmesini de inançlarıma aykırı bulurum.

Ama Türkiye'nin varlığını, güçlü olmasını hayati bir gereklilik olarak görüyorum. Bir şey daha, İslam coğrafyasında parçalanma sürecinin devam etmemesini, aksine entegrasyonlar sürecinin başlamasını, bu coğrafyada yaşayan bütün Müslüman halklar adına vazgeçilmez bir zaruret olarak görüyorum.

Bu ön açıklamadan sonra, "Kürt meselesi"nin doğru konumlandırılması gibi bir hassasiyetim var.

Bir kere Türk-Kürt tarafı gibi bir taraflaşmayı sağlıklı bulmuyorum.

İkincisi, hakim sistemin, ülkede yaşayan herkese yönelik yanlışlıkları bulunuyor.

Üçüncüsü, evet, Kürtler'e yönelik özel bir "Türkleştirme" operasyonu gerçekleşmiş ve bu, daha özel bir mağduriyeti doğurmuş. Bunu görmemek ve bunun giderilmesi için adım atmamak da hem yeterli insani duyarlılığı göstermemek, hem Türkiye'de sancının sürüp gitmesine göz yummak anlamına geliyor.

Dördüncüsü,

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz