Michael Jakson’ın beklenmeyen ölümü, büyük haber.
Cenazesi için küresel çapta bir ruh çağırma seansına hazırlanıyoruz.
Onun, Kaf Dağı’nın ardında erişilmezliğe kavuşan bedenini uğurlarken, aslında geçmişin ruhunu aramıza davet ediyoruz.
Ölümlü olmanın dayanılmaz çaresizliği...
Michael Jackson, hayatı ve ölümüyle, tekrar kendi kulağımıza dönen beyhude ‘imdat çığlıklarımız’dan biri...
Pop kültürümüz, bu çığlığı bastırmaya çalışırken bohem rüzgârlar estiriyor.
Oysa beri tarafta, insan ırkının derin özlemlerinin peşindeki bilimin ümit vaad eden sesi var.
Bu hengâmede neredeyse hiç duyulmuyor.
Size, bir haftadır görüp, okuyamadığınız başka bir gelişmeyi haber vereyim.
Türkiye, uluslararası bilim camiasında önemli bir mahfile ilk adımlarını attı.
Yazının içinde gördüğünüz bu iki kare fotoğraf, o olaya ait.

***

İngiliz fizikçi Stephen Hawking, iki ay kadar önce hastaneye kaldırıldı.
Gidip geldi...
Bir iki küçük haber dışında, dikkatimizi çekmedi bile.
Bir, ‘yerçekimine başkaldırıyor’ diye  ‘ay yürüyüşü’ne gösterdiğimiz ilgiye bakın...
Bir de, zamanın başlangıcı ve sonu, sonsuzluk uzayının sırları hakkında gelmiş geçmiş en popüler hikâyelerden birini bize anlatan bu mefluç adama lakaytlığımıza...
Bunlar, iyi haller değil.
Aynı kayıtsızlık, kendi bilim insanlarımızın çabalarına karşı da söz konusu.
İçviçre’deki CERN laboratuvarı, ‘büyük patlama’yı ‘canlandırma’ya çalışıyor.
Büyük Hadron Çarpıştırıcısı’nın önünde 20 kadar ülkenin bayrağı var.
Türkiye, daha yeni, üyeliğe başvuruyor.
Lindau, Güneydoğu Almanya’da bir göl adası, sevimli bir orta çağ kasabası...
Yarım yüzyıldan bu yana bir ‘dâhiler adası’ da diyebilirsiniz.
Her yıl, 70’e yakın ülkeden 500 parlak beyin burada toplanıyor...
Nobel ödüllü bilim adamlarıyla bir hafta aynı havayı soluyor.
Türkiye, ancak geçen pazar, Lindau sürecine üyelik anlaşmasını imzalayabildi.
59. Lindau buluşmasının açılış merasimi sırasında...

***

Hakkını teslim etmeliyim.
Genç bir bilim kadını Bilge Demirköz’ün şahsi gayretlerinin bunda payı büyük.
Bu fikri, geç de olsa heyecanla sonuçlandıran TÜBİTAK yönetimini de kutlamak lazım.
Medyamızda gene tıs yok...
Bilge Demirköz, CERN’de bugüne kadar şahsen bizi temsil eden biri...
Aynı kadın, 2008 Kasım’ındaki CERN ziyaretinde Başbakan’ın dikkatini çekmeyi başarmasa...
Bugün Türkiye, asrın bilim projesinde hâlâ ortaklığa başvurmamış olacaktı.
Bir tek insan, ne kadar büyük bir fark yaratabiliyor...
Alkış istemez, ilginizi eksik etmeyin yeter.

***

Bir bilim nesli yetiştirmek mecburiyetindeyiz.
Bir teşvik yasası da, insana yatırım için çıkaralım bence.
Bölgesel teşvik kapsamına sokacaksak, bunun bölgesi, matbuat mahallesi olsun.
Tek sütuna küçük bir iç sayfa haberini bari olsun, zorunlu kılalım.
Parlak beyinlerimizin akacağı mecralar bulmak, onlara koşturacakları yeni ufuklar açmak zorundayız.
Yoksa bir Michael Jackson
nesli daha yetiştirmekten
kurtulamayacağız.
Benden söylemesi.

 Akif BEKİ / Radikal
akif.beki@radikal.com.tr