Kudret şehveti tatmış eski medya patronu Dinç Bilgin’in ağzından ‘Masalsı bir medya düzeni’ni aktarmıştım size.

Yargı, asker ve medya üçgenindeki altın ittifakın hikâyesiydi o.

‘Komprador’ siyasetçiler de, demokrasi karşıtı o gizli ittifakın içerideki hizmetkârlarıydı.

Hani, Meclis’e müphem bir ‘uzlaşma’ kavramı dayatıp, yasamaya oybirliği şartı getirirken, mahkemelerin oy çokluğuna dayalı içtihatlarıyla memleket idare etmeye hevesli zevattan bahsediyorum.

Meclis oy çokluğuyla yasa yaptığında ‘çoğunluk istibdadı’ diyenleri; referandumu ‘faşizmin aracı’, halkoyunu ‘sandık diktası’ sananları kastediyorum.

Tariflerine göre ideal demokrasi, azınlık görüşünün çoğunluğa tahakküm etmesiymiş.

Avanak yemlemeyi bırakıp, demokrasi üzerine biraz okuma yapmalarını salık vermiştim onlara.

Bakın, sonra ne oldu?

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz