‘Değişim ajanı’ sandığımız medya, statükonun gardiyanı olup çıkıverdi.
‘Cinema medya’, o gün bugündür parlak bir makinist bekliyor.
Gecikmeli de olsa, şimdi vizyon zamanı.
Son matineyi kaçırmayın...

***

‘Cinema medya’ ne midir?
Şöyle söyleyeyim;
Türkiye’nin değişim serüveni, Cinema Paradiso’yu hatırlatıyor bana.
Bir Sicilya köyünde, 2. Dünya Savaşı’nın  hayata neler yaptığını anlatan film...
Her şey, o köy sinemasında
olup bitiyor.
Cepheden gelen haberler, celp duyuruları, şehit haberleri, hasılı bütün havadis orada alınıyor.
Akşam ayininde toplanır gibi matine içtimasına geliyorlar.
Kimsenin kaçırmak istemediği bir randevu bu.
Sessiz sayım veriyorlar; mevcutlar arasında görülmeyen ya hasta, ya hayattan eksilmiştir...
Sevgiliden müjdeli haber beklercesine bekliyorlar, yeni çıkan bir filmin Alfredo’ya ulaşmasını.
Sinema salonunda yiyip içiyor, eğlenip oynaşıyor, hemhal oluyorlar.
Müthiş bir merkezileştirme
aracı, sinema.
Köylüyü, bir sinema cemaatine çeviriyor makinist Alfredo.
Merkezde sinema; hayat etrafında dönüyor onun.
Makinist dairesini ele geçirmek, köyde darbe yapmak demek...
Bizde bir zamanlar radyo
ve TV ne ise, o kadar hayatın merkezinde.

***

Yazının devamına bu linkten ulaşabilirsiniz

Akif BEKİ / Radikal