Leyla Zana'nın Can Dündar'a söylediği şu tarz sözleri sık duymaya başladık:

"Nefreti görmüş, öfkeli bir kuşak geliyor. Onlara 'fırtına çocukları' deniyor. Devlet elini çabuk tutup bugün bu sorunu bizimle çözmezse, arkamızdan gelenlerle barışması çok zor olacak. Bu fırsat kaçırılmamalı..."

Bu, hafife alınmayacak bir tespittir.

Ancak bilmek gerekir ki, bu öfke ve onun etrafındaki siyasallaşma hali madalyonun sadece bir yüzünü oluşturur.

Madalyonun öte yüzünde ise şiddete ve siyasi iklime rağmen bir bireyleşme hali, Kürt, Türkiyeli, Ortadoğulu, genç, milliyetçi, evrenselci pek çok kimliğin, pek çok değer sisteminin tek kişide iç içe geçtiği bir "olgunluk" hali yaşanmaktadır...

İç içe giren bu iki hal, aslında devletin ve siyasi iktidarın olduğu kadar, Kürt siyasi aktörlerin de meselesidir.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Ali Bayramoğlu - Yeni Şafak)