"Genelkurmay bildirisi 22 Şubat Pazar günü yayınlandı (...) Ertesi gün sabahın erken saatinde çaldı telefonum. İstanbul Vali yardımcılarından biri arıyordu (...) Valiliğe beklediğini bildirdi (...) /İçeri buyur ettiğinde, odasında biri bayan iki kişi daha oturuyordu (...) "kendisinin yakınları olduğunu, sohbetimizde hazır bulunmalarında bir mahzur görüp görmediğimi" sordu. 'Mahzur görmediğimi' söyleyip oturduğumda zaten ortamın nazikliğini kavramıştım (...) Vali Yardımcısı, 'Hrant bey' diyordu 'daha dikkatli haber yapmanız gerekmez mi? Sonra böyle haberlere ne gerek var? (...) Hayır, biz sizi biliyoruz ama sokaktaki adam ne bilsin? Bu tür haberleri başka bir niyetle yapıyorsunuz sanabilir... Odadaki misafirlerden erkek olan (...) dikkatli olmamı, ülkeyi ve ortamı gerecek girişimlerden kaçınmamı telkin ediyordu. Beni hangi amaçla oraya çağırdıkları belliydi. Haddimi bilmeliydim. Dikkatli olmalıydım. Yoksa iyi olmazdı!"

Bunlar, Hrant Dink'in ölümünden bir süre önce yazdığı "Niçin hedef seçildim" yazısından satırlar...

Dün, Yeni Şafak gazetesinin "Utanç Sayfası" olarak verdiği haberde, ilgili savcı Hrant Dink'e aba altından sopa gösteren o kişiler (MİT görevlileri) hakkında soruşturma yapılması gerektiğini söylüyor, ama dosyanın zaman aşımına uğradığını ekliyordu...

Utanç sözü bile az...

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Ali Bayramoğlu / Yeni Şafak