Dün Cumhuriyetin 88. Yıldönümü bütün yurtta “kutlanmadı”... Atatürk’ün “Ebediyete akıp giden her on senede, bu büyük millet bayramını kutlamanı gönülden dilerim” sözlerine kıran girdi...

Deprem bahanesiyle resepsiyonlar, törenler, geçitler tümüyle iptal edildi... Zaten askeri geçit resimleri bir süredir bazılarına batar... “Hangi demokratik ülkede, böyle Sovyetlerden kopya törenler, geçitler olur!..” derler. İşte şimdi bahanesini de buldular. Gelecek 29 Ekim’e Allah kerim!..

*** 

Ben çocukluğumda ve gençliğimdeki Cumhuriyet Bayramlarını nostaljiyle hatırlarım: Bunlar “En büyük bayramlardı”. Fakat “10. Yıl Bayramı” başkaydı... Cumhuriyetin ilk altın 10 yılı gerçekten “büyük şereflerle, saadetlerle, huzur ve refah içinde” kutlanmıştı.

Mustafa Kemal’in varlığının huzuru ve güveni içinde “az zamanda yapılan büyük işlerin” iftiharını yaşıyorduk.

Ben 9 yaşımdaydım, günler dün gibi aklımda; fakat bu günlerin telafı edilmez, geri gelmez günlerin tarifsiz acıları içindeyim.

İstanbul’un her köşesi donatılmış. Taklar kurulmuş. Her balkona, pencerelere bayraklar asılmış ve tek bir ağızdan “Çıktık açık alınla” diye güftesini Behçet Kemal’in yazdığı, bestesini Cemal Reşit Rey’in yaptığı marşı durmadan her yerde söylüyorduk.

Köşe yazısının tamamını okumak işin bu linki kullanabilirsiniz

Altemur Kılıç - Yeniçağ