Bakü’den bindiğimiz tren, Gürcistan’ın başkentinin garında durduğunda karşımızda kocaman bir insanlık ayıbı: İki perona dizilmiş binlerce insan... Aralarında Sovyet askerleri... Silahlar... Kurt köpekleri... Sert emirler... Peronlarda kaderlerini bekleyen insanlar çaresiz, yorgun, bezgin, küçücük çocukları, yaşlı dedeleriyle ne yapacaklarını şaşırmışlar...

Bir taraf, Ermenistan’dan kaçıp Azerbaycan’a gitmeye çalışan Azeriler... Diğer taraf, Azerbaycan’dan yola çıkıp Ermenistan topraklarına ulaşmaya çalışan Ermeniler... Trenlerden biri Bakü’ye diğeri Erivan’a doğru yola çıkacaklar...

Dağlık Karabağ savaşının cephesinden yeni gelmişim, karşılaştığım insanlık trajedisi karşısında şok oluyorum...

Kafkasya için ‘son tango’, kanlı bir dans olarak Sovyetler Birliği dağılırken başlıyor...

Dağlık Karabağ... Devamında Gürcistan’ı içten yaralayan Abhazya ve Güney Osetya krizleri... Bölgeden parmağını çekmek istemeyen eski imparatorluk güçleri, bölgede ‘dondurulmuş kriz’ adı verilen bu sorunları bırakarak ‘çekilmiş gibi’ yapıyorlar...

Bu krizler aslında onların, dünyanın en önemli enerji alanlarından birinde varlıklarını sürdürmelerine yol açıyor...

Belli ki, Gürcistan’ın Batı yanlısı lideri Saakaşvili, Rusya’nın ülkesinin topraklarındaki ‘oldu-bitti varlığından’ rahatsız ve Washington’daki Bush yönetimi gitmeden bir şeyler yapmak gerektiğine inanıyor...

Çare: Güney Osetya ve Abhazya sorunlarını ulusal sınırların dışına taşımak, uluslar arası kurumlar yoluyla Rusya’yı sıkıştırmak!..

ABD ve NATO tarafından desteklenen, Tiflis’teki ortak Harp Akademisi aracılığıyla Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından eğitilen Gürcü ordusunun Güney Osetya harekatının perde arkasında bu düşünce var. Nitekim, Saakaşvili’nin, Rusya’nın tepkisini, Sovyetler’in1956 Macaristan, 1968 Prag ve 1979 Afganistan işgallerine benzetmesi boşuna değil. Ortada bir ‘çağrı’ var...

Ama günümüz dünyasında bazı çağrılar ortada kalabilir veya sizin beklediğiniz müdahaleler tahmin ettiğinizden geç gelebilir...

Son üç günde yaşanılanlar, Gürcistan’ın, ‘dev komşusu’ Rusya karşısında askeri açıdan yalnız olduğunu fakat Rusya’nın bölgeye yaptığı sert askeri müdahale ile diplomasi alanında köşeye sıkıştığını gösteriyor... Gürcüler, Amerika ve NATO’nun tam ihtiyaç duydukları anda ortada gözükmemesinden dolayı tepki duyavaklardır fakat Rusya, zaman içinde Kafkasya’da girdiği ateşten çemberin giderek kendi topraklarına sıçradığını görecektir...

Her ne kadar Putin, Rus askeri müdahalesinin bir ‘etnik temizlik’ girişimini engellediğini söylese de dünya artık, Rusya’nın yeni stratejisini anlamış durumda.

Dünya artık Moskova’nın gerektiğinde ‘fütursuzca’ askeri güç kullanabileceğini çok iyi biliyor...

Oysa Gürcistan, Sovyetler Birliği’nin iki numaralı adamı Stalin’in doğduğu topraklar olması nedeniyle her zaman, diğer bölgelere göre ‘kayırılmış’ bir coğrafyanın adıydı... Şimdi Rus uçakları, Güney Osetya sınırındaki Gürcü kenti Gori’ yi bombalıyor... Gori, Stalin’in doğduğu kent!..

Tarih... Bir şaka gibi...


‘Ben demiştim’in keyfi...

‘Bu Kafkasya ülkesi,(Gürcistan) Türkiye’nin enerji politikaları açısından hayati önemde. İşbaşındaki Saakaşvili yönetiminin NATO üyesi olmak yönündeki kararlılığı, Rusya’yı fena halde hareketlendirmiş durumda. Bu adımı önlemek, diğer yandan da Kosova’nın bağımsızlığının ABD-AB ve Türkiye tarafından tanınmasının acısını çıkarmak için Moskova, ayrılıkçı Abhazya’ya tam destek vermiş durumda. Rusya desteğindeki Abhazya’nın yeni bir saldırısının bölge açısından büyük felaket olacağı belirtiliyor. Amerika’nın hedefi, önümüzdeki aralık ayında Gürcistan’ı NATO’ya almak! Rusya ile bunu ne yapıp edip durdurmaya çalışıyor. Biz, Suriye-Irak-İran sınırımıza bakarken, Karadeniz’de fırtına yaklaşıyor...’ Bu satırlar 17 Temmuz 2008- Perşembe günü bu sütunda yer aldı. Hatırlatmaktaki maksat, biraz da yukarıdaki yorumu desteklemek amaçlıdır ama gazeteciliğin keyifli anlarından biridir ‘ben demiştim’ noktası...

ARDAN ZENTÜRK - STAR