Her hareket ve partinin, her görüş ve düşüncenin kendilerine göre doğru olan bir duruşu vardır. Ama mutlak doğru budur diyerek farklı düşünce ve hareketleri yalanla, iftira ile hakaretle, tehditle tahkir ve tenzih etmekle o düşüncenin doğru olduğu zannetmekte hafif meşrepliliktir. Bilakis bu mantık o hareketi toplumun gözünde seviyesizleştirir.

Bu gün barış sürecini destekleyen toplumumuzun kahir ekseriyetidir. Bunların hepsini hain, şerefsiz, akılsız, satılmış, vatan haini, PKK yandaşı, dış güçlerin adamları vs. gibi suçlamak ve böyle görmenin ve göstermenin akılla, mantıkla, ahlakla bir izahı yoktur.

Barışa karşı çıkanlar milliyetçi ve ulusalcı kesimin sadece bir kısmıdır. Bunun sebebi de muhalefet yapmak amacıyla lider ve lider kadroların hükümete karşı olan partizan tutumlarından kaynaklanmaktadır. Demagoji üzerine oturan söylem ve iddiaları  ayağı yere değmeyen asparagas haberlerden ibarettir.

Ortada gerçekten bir ihanet varsa, vatan toprağı satılıyorsa, bölünmenin önü açılıyorsa, PKK meşrulaştırılıyorsa… Kısaca, Anayasaya, hukuka, ülkenin çıkarlarına, birlik ve dirliğimize kast ediliyorsa vs. vs. buyurun Cumhuriyet savcılarına ihbar edin, delillerinizi ortaya koyun, iddialarınızı ispat edin. Varsa biz de bu hainlere (!) karşı çıkalım.

Başbakan'ı şiir okudu diye zamanında eften püften sebeplerle hapse attılar. Ortada bir ihanet ve hukuksuzluk varsa zaten vatana ihanetten Başbakan'ı yargılarlar, hapse atarlar. Hatta bazıları Adnan Menderes'i güle oynaya astıkları gibi, Erdoğan'ı da neşe ve zevk içinde asmak isteyebilirler. Memlekette kına satışları tavan yapar. Bir sürü batı emperyalizminin yalakalarına, dış güçlerin taşeronluğunu yapan sünepelere sırıtmak için gün doğar.

Bazı sadist ve katillerin de burunlarına kan kokusu gelir, zevkten kendilerinden geçerler. Bu millet bazı ahmaklar ve aptallar yüzünden ne zulümler, ne katliamlar, ne ihanetler gördü.

Milliyetçilerin ve ulusalcıların kenardan bağırıp çağırmaları, yırtınıp tepinmeleri, küfür, hakaret, tehdit savurmaları ancak derin devletin ve Silivri deki Ergenekoncuların, bir de illegal Komünist örgütlerin işine yarar, hoşuna gider, ekmeğine yağ sürer.

Nasıl Cumhuriyet mitinglerinin kimler tarafından, niçin yaptırıldığı bu gün teker teker ortaya çıkıyorsa, barışa karşı direnen sağcı ve solcuların da kimler tarafından kullanıldıkları yarın yine teker teker ortaya dökülür.

PKK ya gelince,

Hükümetin bölgeye dönük yatırımları, icraatları, Anayasa düzenlemeleri, Kürt kimliğini, dilini, kültürünü, hak ve hukuklarını tanımaları PKK elindeki tüm kozları boşa çıkarmış, birçok tezlerini de çürütmüştür.

Öcalan'ın özerklik, ayrılma, kopma tezlerinden üniter devletin içinde siyasi mücadeleye girilmesini ve silahların terk edilmesini istemesi örgütü barış yapmaya zorlamıştır.

PKK tarihinin en büyük kayıplarını geçen yılda (2012) verdiği bağımsız kaynaklarca onaylanıyor. Savaşı kazanamayacaklarını, savaşla bir yere varamayacaklarını, savaşın bölge halkı tarafından nefret uyandırdığı gerçeği de PKK yı barışa mecbur eden sebeplerden biridir.

Türkiye'nin etkin dış politikası ve netice alıcı askeri ve polisiye operasyonları, yurt dışındaki para kaynaklarının kurutulması, yurt içindeki uyuşturucu trafiğinin kontrol altına alınması, kaçakçılık ve silah tüccarı çetelerinin çökertilmesi örgütü maddi ve manevi olarak bitme ve tükenme noktasına getirilmiştir.

Kendi içlerinde kırk parça olan örgüt Öcalanın talimatına uyarak barışa yanaşmış, mücadelesini demokratik zeminde sürdürmek için yeni bir sahife açmıştır.

Barış olursa Türkiye'nin kazanacağı çok şey var, olmaz ise kaybedeceği hiçbir şey yok. Mücadele kaldığı yerden aynen devam eder.

Türkiye gerçeği,

Türkiye otuz yıldır bölgede sadece PKK ile değil Amerika ile Avrupa ile İsrail ile Suriye Komünist Baas yönetimiyle, İran ile DHKP-C ile yerli ve yabancı iç ve dış düşmanlarla savaşıyor. PKK da bunların elinde çoğu zaman piyon ve taşeron olarak kullanılıyor.

Şimdi bunlarla barış yapıp bölge insanını PKK nın elinden kurtarmak mı, yoksa onların eline terk edip bir müddet sonra o bölgenin Türkiye'den kopmasına seyirci kalmak mı iyi?

Bölge insanını silah tücarlarının, uyuşturucu baronlarının elinde oyuncak yapmak mı, bu insanları PKK belasından kurtarıp her türlü hak ve hukuklarını Anayasal bir güvenceye bağlamak, her TC vatandaşı gibi devletin müşfik ellerine terk etmek mi iyi?

Bu bölgede askerlerimizin işgalci olarak anılması, tanıtılması ve akıl baliğ olmamış çocuklara taşlattırılması mı, bu ülkenin askeri olarak saygı ve sevgi gösterilip sahiplenilmesi mi iyi?

Kürtleri ve yaşadıkları bölgeleri düşmanlarımızın insafına terk etmek mi, kalıcı bir barış yapıp dış güçlerin ellerini, kollarını orda kırmak mı iyi?

Anarşinin, terörün sürmesi mi, barış ve huzuru gerçekleştirilmesi mi iyi?

Hangi taraftan gelirse gelsin evine cenaze giren insanların aile ve akrabalarının devlete karşı iyi bir gözle bakmasını bekleyemezsiniz. Çünkü ortada şimdiye kadar devletin işlediği birçok suçlar, hatalar, yanlışlar, faili meçhuller, işkenceler, haksızlıklar, insan Hakları ihlalleri, baskınlar, darbeler, derin devlet ve jitemin hukuksuz operasyonları var.

Daha doğru dürüst eğitim almamış Anadolu'nun kınalı kuzularını ömrünü yıllarca dağlarda savaşçı olarak geçirmiş sırtlan gibi PKK'lıların önüne yem olarak atarsanız hiçbir anne baba buna razı olmaz.

PKK'lıların otuz yıldır topraklarımızda, Suriye'de, Irak'ta, Lübnan'da, Yunanistan'da, Kıbrıs Rum Kesimi'nde eğitilmelerine göz yumanlar derin devletin ulusalcı alçaklarıdır.

Bölge devletin kontrolüne geçince bundan en çok zarar görecek olanlar PKK'nın haraç kestiği silah tüccarları, uyuşturucu baronları, kaçakçılar olacaktır. Bölgenin huzura kavuşmasına karşı çıkanların perde arkasında bu vampirler ve onların dostları olan bu çeteler var.

Bu barış halkımızın yüzde 70 den fazlası tarafından ülkemizin ve milletimizin faydasına görülmektedir.

Bu ülkeyi seven, bu vatana sahip çıkan, bu milletin çıkarlarını düşünen sadece barışa karşı çıkan bazı ulusalcı ve milliyetçiler değildir. Bu vatanın tek sahibi, koruyucusu da sadece onlar değildir. Türkiye bu topraklar üzerinde yaşayan herkesin vatanıdır. Ve de öyle kalacaktır.

Kürtler 1071 de Malzgirt'te Alpaslan'ın ordusuyla birlikte Bizans'a karşı bizimle birlikte savaştılar. Yemen'de, Filistin'de, Libya'da, Cezair'de, Kafkaslar'da, Balkanlar'da, Çanakkale'de, istiklal savaşında bizimle birlikte şehit oldular. Unutmayalım ki, biz Türkler Anadolu'ya gelmeden önce Kürtler bu topraklarda yaşıyorlardı.

PKK'lılar tarafından kaçırılmış, kandırılmış, ikna edilmiş birçok insanı bu düştükleri bataklıktan kurtarmak, kazanmak mı, yoksa onları kaderine terk etmek mi iyi?

Barış yapmayalım da bu insanları ve bölgeyi Kominist bir örgütün eline mi terkedelim?

Barış yapmayalım da bir otuz yıl daha savaş yapıp 60 bin insanımızın katledilmesine göz mü yumalım? Yine 300 milyar dolar milli serveti kan ve kin bataklığına mı gömelim?

Hakaret eden, küfreden, tehdit eden, kandan kinden, ölmekten öldürmekten bahseden barış karşıtları mı, bu ülkede huzur isteyen milyonlarca insan, ülkenin kahir ekseriyeti tarafından seçilmiş Başbakan, hükümet mi hain, kötü, satılmış, şerefsiz, dönek, bölücü, terörist stepnesi, vicdansız, namert ve batı beslemesi mi?

Barışa karşı çıkanlar, Kürleri adam yerine koymayan, Kürtleri inkar eden, asimile etmek isteyen Kürtlerin yaşadığı bölgeye gidemeyen ulusalcı ve milliyetçilerdir.

Bu ne biçim milliyetçiliktir ki, kendi milletini ihanetle suçluyor? Bu ne biçim halkçılık ki, kendi halkının iradesine karşısında savaşmayı yaşam mücadelesi olarak görüyor?

Arif Altunbaş - Haber7
arfltnbs@hotmail.com