Öyle hızlı değişiyoruz ki, gerçekten düşünmeye, düş kurmaya, hayaller âlemine dalıp şöyle keyfimizce rüyalar görmeye bile vaktimiz yok.

Tüm hal, hareket ve tavırlarımızla dünkü aşklarımızın, sevdalarımızın, davalarımızın, kavgalarımızın, mücadelemizin sanki birer yalan olduğunu haykırıyoruz. Bir rüzgârın peşine takılmış hep birlikte bilinmez bir diyara doğru savrula savrula, döküle döküle, parçalana parçalana yelken açmış gidiyoruz.

Nereye, niçin, neden sorularının cevapları önemeli değil, bir bilinmeze doğru hızla ilerliyoruz.

Herkesi memnun etmek, kuşatmak, kucaklamak adına kendi etrafımıza demir ağlar ördüğümüzün farkında değiliz. Başkalarını özgürleştirme savaşı verirken kendimizi köleleştirdiğimizi unutuyoruz.

Çağdaşlık, modernlik adına kapitalist, antikapitalist Müslümanlar, liberal, sosyalist, komünist, Kemalist, laik, demokrat Müslümanlar olma modasına takılıp kalırken gerçek Müslümanlığı, İslam'ı kuşanmaktan nedense korkuyoruz.

İslam adına soytarılık yapan birçok demagogun ekranları, köşeleri, sahneleri işgal ettiği bir zamanda, İslam adına yola çıkan biz Müslümanların da İslam adına yemediğimiz bir haltlar kalmadı.

Kendimizi İslam'a uydurma yerine, İslam'ı kendimize uydurma yarışında adeta it dalaşı yapan hacıların, hocaların ehliyetsiz ve liyakatsiz medya maymunlarının elinde ve dilinde İslam adına Hacıvat Karagöz oyunu oynandığına şahit olmamıza rağmen, ne elimizde, ne dilimizle, ne de kalbimizle buğz edecek bir davranış bile sergileyemiyoruz.

Hayırda yarışmak kıyamete kalmış. Şerde, kötülükte, korkaklıkta, pısırıklıkta, uyuşuklukta, nemelazımcılıkta, sorumsuzlukta birbirimizle at başı ite kalka gidiyoruz.

Gurur, kibir, övünme gömleğini giyerek yabani atlar gibi tepişe tepişe dörtnala kendi kıyametimize doğru koşan zavallılarız.

Müslüman mı bizden büyük Müslüman yok, dava adamı mı bizden büyük dava adamı yok. Bütün yokların ve yoklukların içinde biz  hep varız. Biz varlığın ve varların içinde maalesef yokuz.

Varlık ve yokluk savaşında var olmanın ölümsüz kavgasını unutmuş bir durumda varlık mücadelesi verdiğimizi zannediyoruz.

Modern zamanlarda oraya buraya savrulmayan, şakulden çıkmayan, ayarı bozulmayan Müslüman yok denecek kadar az.

İşte bugün toplum olarak ülkemizin her yerinde inkarla, tuğyanla, şerle, kötülükle boğuşarak bu savrulmanın bedellerini toplumun her katmanında nice acılar çekerek, nice bedeller ödeyerek yaşıyoruz.

İslam'dan kopuşun, vahiyden uzaklaşmanın, Allah ve Peygamber çizgisinden sapışın bedellerini modern cahiliye adetlerine yenik düşmekle çekiyoruz.

İbrahimi olmamıza rağmen Nemrud'a, Musa'nın tarafında olmamıza rağmen Firavun'a, Muhammedi olmamıza rağmen Ebu Cehil'e benzemediğimiz bir yönümüz mü kaldı?

İsrail'e, Siyonizme karşıyız ama, Yahudiden fazla Yahudileşmeye çalışıyoruz. Bu ne yaman çelişkidir böyle? Bu ne öldürücü bir tezat, kahredici bir çıkmaz sokak ve seraptır böyle?

Adam gibi müslüman olmaz isek, adam gibi Müslüman olarak da kalamayız. Aslan olduğumuzu iddia etsek de farelere esir olmaktan kurtulamayız.

Arif Altunbaş - Haber7

arfltnbs@hotmail.com