Türkiye Ortadoğuya açılmak için Suriye kapısını her ne pahasına olursa olsun açık tutmayı askeri, siyasi ve ekonomik çıkarları ve geleceği için önemli görüyor.

İran İsrailden gelebilecek saldırılara anında cevap vermek ve savaşı kendi topraklarının dışında verebilmek için Suriye kartını kimseye bırakmak istemiyor. Suriyedeki Esed rejimi olmazsa Lübnandaki Hizbullahın İsrail karşısında orada zor tutunacağını zannediyor.

Eğer İran devrimin başından beri İhvanı Muslimin ile iyi bir diyolog kurabilse idi ki, bu konuda hiçbir adım atmadı. Bu gün Baas ve Esedten daha güçlü bir müttefiğe sahip olabilirdi.

Bu ittifak Suriye sınırlarını aşar tüm Ortadoğuyu kuşatabilir, Afrikayı, Asyayı etkisi altına alabilirdi.

İhvan sadece Suriyede değil, tüm Arap ülkelerinde taraftarları, tüm islam ülkelerinde sempatizanları olan beynelmilel 80 yıllık köklü bir kuruluş.

Onu görmezlikten gelen kim olursa olsun kendi bakar körlüğünün kurbanı olur. Çünkü İhvan Ortaduğuda görmemezlikten gelinemeyecek, yok sayılamayacak derecede Arap ülkelerinin en güçlü yerli bir gerçeğidir.

İran baştan beri neden İhvanı görmediği/görmek istemediği kendi seçeneği ve sorunu. İhvan ve onun gibi İslami kuruluşlar varken neden Sosyalist Baas diktatörünü desteklediği ise sadece kendi seçeneği ve sorunu diye geçiştirilemez.

Eğer İran İslam Cumhuriyetinden bahsediyorsak İslam adına bu devleti her Müslümanın sorgulama hakkı vardır. Çünkü Şii İslam Sünni islam diye bir islam olamaz. İslam akidesine göre bu din bütün Müslümanların dinidir ve dinin çıkışı özü mezhepler üstü bir karaktere arz eder. Mezhepler islamın özüne ve ruhuna ters düştüklerinde hak mezhep olmaktan çıkar, sapıklığın ve hurafenin balçığı haline gelirler.

Mezhepler kolaylaştırmak, sevdirmek ve İslamı nasıl ve ne şekilde en doğru ve güzel yaşamak için vardır. Müslümanlar arasında nefret tohumları ekmek, kin ve düşmanlık üretmek için değil.

Bütün mezhepsel taassuplar İslamın ve Müslümanların hayrına değildir. Mezhep imamlarının amaç ve gayeleri de ümmet arasında ayrılık çıkarmak değildi.

Hiçbir mezhep imamı farklı düşüncelerinden veya görüşlerinden dolayı birbirlerine karşı bir tek kötü söz bile söylemiş değillerdir. Ayrı düştükleri noktaları da ümmetin arasında rahmet olarak nitelemişlerdir.

Mezhep taassubuna batanlar İslam adına ortaya çıkıp kimin mezhebini kimin dini diye, kime silah olarak kullandıklarının ve gerçek İslam budur diyerek de hangi dinin ve peygamberin izini sürdüklerini ve hangi cinayetleri işlediklerini Allah için düşünmeliler.

İslam devleti olmayan, NATO üyesi olan, laik bir Türkiyeden İslami davranış beklemek -iyi niyetli bir yaklaşımda olsa- mantıklı bir davranış değildir.

İslam devleti olduğunu iddia eden bir İrandan İslami bir davranış beklemek -kötü niyetli de olsa- her Müslümanın hakkıdır.

İslam bütün Müslümanların ortak dinidir. Bir ülkenin, milletin, bir mezhebin veya görüşün dar kalıplarına sığdırılamayacak kadar büyük, geniş ve derindir.

Mezhepçi bir devlet anlayışı Suriyeyi kana buladı. Bir diktatör ve onun destekçileri bu hale getirdi. Şimdi Ortadoğu kana bulanmak üzere...

ABD, İngiltere, Fransa ve müttefikleri Suriyeye saldırırsa dış ve yabancı güç oluyor da, İran ve Hizbullahın Esedin tarafında Esede karşı olan müslümanlara saldırması dış ve yabancı güç olmuyor mu?

Pekii hangi yabancı dış güç başlattı ilk defa Suriyede saldırıyı? Hizbullahın ve İranlıların Esedin yanında savaşmasına göz yuman ve ses çıkarmayan bazı Türkiyeli zevat acaba şimdi neye gürültü çıkarıyorlar?

Takiyyeciler, ikiyüzlüler, çifte standarlılar da ayağa düştüler. Yazık!

Arif Altunbaş - Haber 7
arfltnbs@hotmail.com