Sporcu çalışmayı, sevgi ve saygıyı, centilmenliği ne kadar öne çıkarırsa o kadar sporcudur. Ne kadar nefret ve düşmanlığı körükler ise, o kadar o spor spor, o sporcu sporcu olmaktan uzaklaşır ve nefretin karanlık vadilerinde tehlikeli öldürücü bir silah haline dönüşür.

Spor özellikle az gelişmiş ülkelerde ve baskı rejimlerinde o ülke insanının ilgisini başka yönlere çekmek için kullanılırken bazen ise milletleri uyutmaya yarayan bir araç olarak ta kullanılmıştır.

Zamanımızda bazı sporlar sporun yüksek amatör ruhundan koparılarak profosyonel seviyesine indirilmiş gerek devletlerin, gerekse kulüplerin gövde gösterilerinin birer aracı haline getirilmiştir.

Bu gün dünyanın birçok ülkesinde, özellikle Futbol kulüplerinin patronlar kulübü haline gelmesi, bazı kulüplerin bir grup para babası çetelerin elinde kariyer, sermaye veya sıçrama tahtası olarak kullanılması da işin trajedik başka bir yönüdür.

Taraftar denilen kalabalık yığınların bir kısmı Romalıların arenalarda aslanlara parçalattıkları köleleri zevkle seyretmek için arenayı doldurdukları gibi, bugün spor ve sporcu ruhundan kopuk psikolojik sorunları olan insanların futbol tribünlerini doldurması gençliğin ve neslimizin içinde bulunduğu o vahim durumu izah ediyor.

Hangi akıl döner bıçağı, falçata, bıçak, delici ve kesici aletler ile futbol sahasına giden taraftarı ve onu o halde görüp de engellemeyen insanları normal bir insan olarak gösterebilir?

İnsanların birçoğu futbol sahalarına spor seyretmeye, stres atmaya değil, içinde bulunduğu haleti ruhiye gereği birilerine küfür saydırmaya, dalaşmaya, kavga ve dövüş yapmaya gidiyor.

Son zamanlarda marjinal bazı ideolojik guruplar sokaklarda ve meydanlarda başaramadıklarını şimdi de futbol sahalarında aramay başladılar. Zaten böyle bir ortamı özleyen sevdasız, şuursuz kimi zamane gençleri için bu durum onların arayıpta bulamadıkları bir ortam.

Sahaya inen taraftarlar, karşı takımın seyircilerine düşmana hücum eder gibi saldıranlar, polisle çatışanlar, ortalığı yakıp yıkanların ulaşmak istedikleri hedef nedir?

Bunlar hangi ülkenin çocukları, bu yaptıklarının spor ve sporculukla alakası nedir? Taraftarlık adına ortaya koydukları sokak terörü ve soytarılığı ile ne yapmak istiyorlar?

Bunların saldırdıkları bu ülkenin çocukları, düşmanlık ettikleri bu ülkenin takımı, kırıp döktükleri bu milletin malı, taşladıkları bizim polisimiz değil mi? Velev ki yabancı ülkenin bir takımı olsun bu yapılanların spor ve sporculuğu bir tafra bırakalım insanlıkla uzaktan yakından hiçbir alakası yok.

Koca koca takımlar, korkunç bütçelere sahip olan bu dev kulüpler yıllardır bu futbol holiganlarını ve terörünü yok etmek adına, bu ortalığı kırıp döken gençleri rehabilite etmek için neler yapıyorlar acaba?

Futbol sahalarına özellikle, kavga çıkarmaya, olaylara karışmaya, kolluk güçleriyle çatışmaya giden taraftar adındaki insanlar gerçekten psikolojik rahatsızlıkları olan, doğru dürüst aile eğitimi almamış, sokakların eğittiği sorunlu kişilerden oluşmaktadır.

Bu durum özellikle beton duvarlar arasında büyüyen birçok metropol gençlerinin temel ve akut sorunudur.. Ortada binlerce hasta ruhlu tedaviye muhtaç, rehabilite olmayı bekleyen serser mayın gibi dolaşan gençlerimiz var.

Gerek belediyelerimiz, gerek devletin yetkili organları ve gerekse futbol kulüpleri ve sivil toplum örgütleri ülkemizin çok önemli bu meselesini bir sorun olarak görmemezlikten gelmeleri bugün ve yarınımız için bir tehdit oluşturduğunu artık görmeli ve anlamalıdırlar.

Son Galatasaray, Beşiktaş derbisinde sahaya inen taraftarların ortaya koyduğu terörle bu meselenin ne kadar önemli bir sorun olduğunu gözler önüne sermiştir. İlgi ve bilgi olarak yetkililer zaman geçirmeden bu meseleye el atmaları, bu sorunun üzerinde ciddi olarak eğilmeleri gerektiğini düşünüyorum.

En azından herkes kendi evlatlarına, devlette milletin çocuklarına sahip çıkması gerekiyor. Yoksa Osmanlıda olduğu gibi İstanbul ve onun gibi büyük metropollerimizde kabakçı isyanlarının, sokak olaylarının ardı arkası kesilmez.

Arif Altunbaş - Haber 7
arfltnbs@hotmail.com