Yokluk, yoksulluk, dar gelirliler, işçi hakları, ezilenler, alt sınıfların mücadelesini vermek sanki onların tapulu mallarıdır.

Fakirlik edebiyatı, yoksulların ezilmişliği, işçinin hakkını ballandıra ballandıra anlatırlarken giydikleri dünyaca meşhur, pahalı, markalı Kot pantolonları ve giysileri adeta onlarla alay eder ‘’neyin kavgasını veriyorsun sen diye’’.

Onlar Marksizm’e- Lelinizm’e, Stalinizm’e, Mao’ya, Enver Hoca’ya methiyeler yağdırırlardı üniversite yıllarımızda. Yoksulluktan gelen, fakirliğin ne demek olduğunu, açlığın ne anlama geldiğini bilen bir sürü Anadolu çocuğu da gerçekten bunlara kanar ‘’Sol edebiyatı’ ’korosuna katılırlar, ezberledikleri kalıplaşmış sözlerin ve sloganların üzerinde ütopik bir Sosyalizm cenneti düşlerlerdi.

Kimisi bu işi silahla, militarist bir güçle devleti ele geçirerek yapacak, kimisi de ‘’Bilimsel Sosyalizm’’ ile, halkı bilinçlendirerek bu cenneti kuracaklardı.

İki görüş de iflasla karşı karşıya geldiklerinde bir hayal dünyasının içinde olduklarını ayakları toprağa değince anladı. ‘’Kızıl Komünizmin’’ ne yazık ki,’’ Vahşi Kapitalizmin’’ karşısında pes edip, Gorboçov’la birlikte ringten havlu atarak çekildi.

Dünyadaki bütün Komünistleri, Sosyalistleri şok eden bu gerçek, hakikatin karşısında ‘’Berlin utanç duvarı’’ gibi yıkıldı.

Ne o meşhur Maoculuk, Leninizm, Stanilizm kaldı, ne de onların Sosyalizm adına, Komünizm namına terör estiren faşist diktatörleri Enver Hoca, Çavuşesku, Mao ve emsalleri. Hepsi toptan tarihin çöplüğündeler şimdi. Bir ibret sahnesi olarak bile hatırlanmıyor artık.

Bütün bunlara rağmen özellikle Türkiye’de hala fildişi kulelerinden aşağıya, halkın içine inmeye cesaret edemeyen, halkın içine karışmayı gururlarına yediremeyen nesli tükenmekte olan ‘’Kelaynak kuşları’’ gibi marjinal grupçuklar halinde olarak orada burada neslinin son kalıntıları olarak sırıtıyorlar.

Yok olmanın telaşıyla sürekli sokaktalar, anadan doğma muhalefete oynuyorlar. Her fırsatı değerlendirip omuz vurarak, saldırarak, posta koyarak, taşlayarak, yaralayarak polisi zıvanadan çıkarıp kaşınan yerlerini emniyet güçlerinin coplarıyla masaj yaptırma tiryakisi, gözyaşlarını biber gazıyla akıtıp zavallılıklarına ağıt yakmak isteyen, ‘’inadına Komünizm’’ diyen Sosyalizmin ideolojik parazitleri solcular.

Tüm dünyada yok oldular. Bittiler. Tükendiler. Sadece ülkemizde varoluş kavgası veren bir avuç dinozor  solcunun da artık nesilleri tükenmekte.

Devrimci Sosyalizm, Bilimsel Sosyalizm veya onların teferruatlarına ‘’Allahın adıyla’’ yoğrulan bu topraklar hayat hakkı tanımadı ve de tanımayacak. Şimdi ütopik dünyalarını destekleyecek ne Çin var arkalarında, ne de Sovyetler Birliği. Hepsi vahşi Kapitalizmin şehvetine kapılıp, onun cazibesi karşısında mumu gibi eriyip gittiler.

Komünizmin tüm kaleleri düştü, can düşmanlarına teslim oldular. Mağlup ve mahcup bir şekilde Kapitalizmin dümen suyuna girdiler. Ama, bizdeki bir avuç keskin sirke Komünistler ve Sosyalistler hala Yontma Taş Devrini yaşıyorlar. Sol yumruklar öfke ve kinle sıkılı sokaklardalar hala olmayacak, gelmeyecek bir ‘’devrim’’ adına direniyorlar.

Zavallı gençler, kendi kültür ve Medeniyetine düşman edilmiş, yabancılaştırılmış, Mankurtlaştırıldıklarının bile farkında olmayan bu ülkenin gariban çocukları !

Ülkemiz birçok deprem ve sel felaketi geçirdi, dünyanın birçok yerinde açlık, susuzluk, savaş ve tabi afetlerden kırılan milyonlarca yardım bekleyen yoksul insanlar var.Siz neredesiniz?

Kaç solcu kuruluş, kaç Komünist örgüt o insanlara bir lokma ekmek, bir yudum su için çırpındı, yardım topladı ve götürdü acaba?

Hani siz yoksulların, ezilen halkların kavgasını veriyor ve  hep onların yanında idiniz?

Nerede kaldı yoksulluk edebiyatınız? Aç ve muhtaçlar için neler yaptınız? Hangi adımları attınız, hangi yardım kuruluşları kurup yurt içinde ve yurt dışında insanlara bir lokma ekmek, bir yudum su dağıttınız?

Hepinizin ceplerinizde akrep mi var?

Bu ülkede solculuk, laf ebeliğinden, sokaklarda çığırtkanlık ve şirretlik yapmaktan, iki yüzlülükten başka hiçbir anlam ifade etmiyor.

Siz Bodrum’da, Antalya’da, Kuşadası’nda, Çeşme’de bronzlaşmaya, aşk yapmaya , devrim şarkıları söylemeye, Bağdat Caddesinde lüks arabalarınızla hava atmaya,Taksimde kuru sıkı yumruklarınızı sıkmaya bakın!..

Sadece Müslüman oldukları için çağdışı, Ortaçağ zihniyetli, Sosyal faşist diye karalamaya, küçük görmeye çalıştığınız Müslümanların Sivil Toplum Örgütleri, İnsani Yardım Kuruluşları hem ülkemizde, hem dünyanın her yerinde aç suzuz, gece gündüz karınca gibi çalışıyorlar.

Onlar gece gündüz dünyanın dört bir yanında ölümsüz aşklarının peşinde, açlıktan ölmek üzere olan insanlara can suyu sunarken, siz solcular kan dökmeye, fitne çıkarmaya, huzursuzluk üretmeye, her hayırlı işe ‘’HAYIR’’ demeye devam edin.

Halkımızın sahte Halkçılarla değil, gerçek Halkçılar ve Hakkın yolcularıyla birlikte olduğunu görün!

Müslümanların ellerinin uzandığı yerlere, sizin hayallerinizin  bile  ulaşamayacağını artık bilin!..

Arif Altunbaş - Haber 7
arifaltunbas@hotmail.com