Fener Rum Patriği Bartholomeos’u iyi tanırım. Aydın bir din adamıdır. Dünyanın birçok köşesinde, Türkiye’de bir türlü bulamadığı ilgi ve itibara sahiptir.

Yine de ağzını her açtığında, bu topraklara bağlılığını anlatır, Türkiye’nin Avrupa’ya alınmasını ister. Ufak bir azınlığı temsil ettiğinin bilinciyle, her tür polemikten kaçar.

O yüzden CBS televizyonuna verdiği röportajda ‘Çarmıha gerilmiş gibi hissediyorum’ sözlerini duyunca, şaşırdım. Ancak yıllardır tanıdığım Gökçeada doğumlu Patrik’in neden böyle konuştuğunu da biliyordum.
Birkaç hafta önce bir davette Bartholomeos’a nasıl olduğunu sorduğumda ‘Nasıl olabilir? Umutlarımız bir bir tükeniyor’ diyerek beni şaşırttı. Karamsardı.

Bartholomeos’un neden söz ettiğinin farkındaydım. Tüm dünya Ortodoks âleminin birincil ruhani lideri, kendi ülkesindeki yegâne hedefini gerçekleştirememenin sıkıntısı içindeydi.

Patrik’i ‘ikinci sınıf’ ve ‘çarmıha gerildim’ diye hissettiren, Heybeliada Ruhban Okulu’nun hâlâ kapalı oluşuydu. Papaz olmak isteyen ruhani kadroları yetiştiren okul, 1974’te kapatılmış ve o zamandan bu yana sayısız vaatler, uluslararası baskı, bürokratik formüllere rağmen bir türlü açılmamıştı.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz