Bir anlayamama derdi ile birlikte nesli tükenen havyalara benzetiyorum bazı kelimeleri, dahası yorgunluğun gölgesinde kalmış ve kendini bilmezlerin son dönemde verdiği savaşı. 

Maksat muhabbet olsun diye sağ, sol, ön ve arkası gelecek cümlelerin haklılık paylarını eleştirir olduk. Olduk olduk da bu kadarına pes!

Kendi içimizde çelişir ve kendi kendimizden delicesine korkar olduk. Bakın duyduklarımız sadece üçüncü sayfa gazete haberi de değil üstelik…

Araba içinde bir önümüzdeki arabanın şoförüne küfrederek rahatlamaktan tutunda, normal olduğunu sorgulayacak kadar çılgın hatta geçen duyduğumda tüylerimi diken diken eden şu açık manzarayı da anlatmalı hatta paylaşmalıyım.

Alt ve üst oturan evli iki komşu çiftin bireyleri birbirlerine son dakika aşık olmuş. İyi de aşık olunacak başka bir durum kalmamış da evli iki birey birbirine aşık olmuş. Artık ar, iffet ve ahlâk kelimelerinin anlamını ya sözlükleri tek tek açarak ya da google denilen  ve bir şeyi her yerde aynı kopyasını bulduğumuz yerden tekrar göz gezdirmek. Evli olup da evli gibi olmayanlar, sözüm kendini bilmezlere…Ya evli olacak müesseseye zarar, ziyan getirmeyeceksin ya da hiç evlenmeden bekarlığın tadını çıkaracaksın, o da sana göre. Tercih senin.

Haber sıralamasını hayatımızda karıştırır olduk. Ne utanmaz bir durum…Bir de bu duruma toplumda normal kabul edilir olayları anlatma ihtiyacı var ya. Neden bu gibi durumlar son dönemlerde sorgulanmadan geçirilmeye çalışılır? Normalleşiyoruz derken umarım bunu da o kapsama almamışlardır. Olmadığını ümit ediyoruz yani.

Ne utanmaz şeysin! Ne kalemin belli, ne de yorum yapmaya çalışan bir dilin var? Söyle nesin, nerenin himayesinde yoluna devam etmektesin diye sorun, sorun da kendinize bir bir pay çıkarın. Acaba benim başıma Allah korusun gelse ne olur ve nasıl davranırım. Önemsiz bir durum değil ya…

Kendi içinde yanan evlerimiz ve canlıları her gün kan kusup, kızılcık şurubu içmeye layıklar mı? Hele söylensin bakalım. Videoların, kasetlerin diz boyu arka arkaya şeffaflaştığı zaman dilimlerini gelin şimdi medya okur yazarlığını okuyan bir yavrucağa anlatalım. Nereden başlayabilir, o güzelim yavrunun kafasına işleyebiliriz?

Bugün sadece kulaktan dolma bilgilerle yoluna devam eden ve hiç araştırma yapmayanlar var, hayatında eline hiç kitap alıp okumamışlar, hayatında hiç sözlük karıştırmamışlar ve hayatında hiç il sınırlarının dışına çıkmamışlar olduğu gibi tüm bu olumsuzlukların yanında sürekli elinden kitabı düşmeyen, kendini sürekli geliştiren, okuyan, sorgulayan, dinamik ve hepimizin gözleri ile bizzat gördüğü muhteşem de bir nesil geliyor. Gözlemlediğimiz kadarıyla tabi. Hatta dünya, kendi ve uhrevi ekseni etrafındayken, bu farkı görebilmek çok önemlidir…

Ailenin büyümesi ile kendini özgüvenli hisseden toplumlar arasında ne yapsanız kazanırsınız…Doğru bir eylemdir konuşmak ve biz bazen onu da becermek için çok çalışıyoruz ya…

Aynur Ayaz - Haber 7
ayazaynur1@gmail.com