Etrafınızda olup bitenler bir başka, bir başka bakıyorsunuz hayata. Kimin umrunda değil mi?
Kimin eli, kimin cebinde ve prim yapan tarihte gizlenmiş yaşanmışlıklar sadece tarihte kalsalar...
Kitaplara konu olmuş aşk hikayeleri ve beklenen hayaller. Bugünkü aşklar aklandı, bazıları hüsranla yarım kaldı. Aşk bence bu yüzyılda gerçekten sınıfta kaldı.

Filmler gerçeklerden esinlenmemiştir diyebilir misiniz? Öğretmiyoruz, kabul edelim çocuklarımıza aşkı? Utanıyor muyuz? Büyüdükçe içinizde istekler bir bir artarken, kahretsin der ve bir oh çekmez misin? Yapmayın bazılarınız her yaşın geldiğini, hatta kendisine o yaşın bir lütuf olduğunu bile kabul etmek istemiyor. Ne kadar tekil ve ne kadar çoğul yaşıyoruz?

"Aşk utanılacak birşey de değildir"... " İçinde gerçek aşk duygusu olanların merhametlerini sorgulamak boşunadır".

Özün bilmediğini, elin yazmadığını, aklın peşinden sürüklemediğini, kalbin de hissetmediğini yaşar mı insan? Bugünlerde nedense meşk çok aşk yok...!

Sohbetler arasında aşkın sıralaması değişmiş, bakın görün neler olmuş ve nelerin etkisinde büyümüş duygularımız. Sanallar gerçeğe taşınırken, hiç hesapta yokken kapınızı da çalarmış, bu vücuda nefes gibi işleyen hal. İlahi aşk ile arası olmayanlardan normal aşklar içinde yolculuğa çıkanları anlamak inanın pek mümkün değil. Allah'ın sevmediği bir durum umutsuzluk anı.Ve gerçekten herkes mecburiyetten yaşam savaşı verir hale gelmiş. Herkes diyerek genellemeyelim isterseniz ama içinde hiçbirşeye aşk beslemeyenlerin vay haline!

Yüzler havada lakin selam vermekten ve hafif tebessüm etmekten bir haber halde. Aşklarına sahip çıkmayanlar, aşkı unutanlar, aşkla meşk arasını açanlar ve aşka iftira atanlar...Osmanlı şayet biran umutsuz hal içinde olsaydı, işine gücüne büyük başta ilahi aşk ile bağlanmasaydı, düşünsenize 600 yıl bir imparatorluk yaşar mıydı hiç?

Bu sene nice değerli kayıplar verdi toplulumuz, başta kültür ve sanat aşkı ile iç içe girmiş değerli üstadlar ve sanatçılarımızla acı kayıplar yaşadık ve canımız yandı. Hangi dile, dine mensup olduğu değil açıkçası üreten olması önemliydi.

Kimine göre bu kriterler bayağı ağırdı. Yanlı olmamız da tarafsızlığımızı bozdu. Biz değil miyiz değişirim diyerek değişmeyi beceremeyen, biz değil miyiz adam olurum diyerek adam olana hak etmediği gibi davranabilen ve biz değil miyiz öncelik insana yatırım yapanları ve insan için üretimde olanları başarı alkışlarıyla ödüllendiren. En son aşkını satırlara sığdırırken değerli senarist,yazar, oyuncumuz kendisi ile sadece karşılaştığımız mekanlarda sıcacık bır tebessümü benden eksik etmeyen ve hakkında yazılanlar ve verdiği eserlerden bilgisi olan biri ve adını kocaman yazdırdı satırlara, kendine ait eserlere sevgili Meral Okay. Ruhun şad olsun.

Bugün yani başımızda Suriye meselesi gibi önemli ve sürekli devam eden kanayan yara varken, bugün halen aç açına insanlar ölüyorsa ve bugün bir avuç insan silsilesi dünyaya meydan okumaya devam ediyorsa ne aşkı, neyin aşkı diye sorarlar size. Ne aşk ne de meşk...

Kendinde o gücü bulup yeniden silkelense belki. Şu günlerde herşey zor geliyor biz insanoğluna ve ağır, acımasız eleştirilere cevap verecek kadar da yüreksiz miyiz? Gün geçtikçe acaba kolaya alışma oranları başımızı mı ağrıtacak?

Büyük güven savaşı verdiğimiz şu günler bize ders aslında. Dışarısı güvenecek, içerde biz sürekli açık arayacağız olur mu?Yanı başımızdaki aynı dini paylaştığımız kardeşlerimiz bugün sürekli aşk duydukları ve güven besledikleri bizim başarılı başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan adını sürekli zikrediyorlarsa, dünya başı dik Türkiye diye haykırıyorsa neyi görmezden geliyoruz? Allah bizi yönetenlere güç ve kuvvet versin. Sözün özü bu. Biz eski Türkiye değiliz. Bolluk içinde yüzenler, elini sıcak sudan soğuğuna sokmayanlar, ben olayım biz olamayız diyenler ve hakikat gerçeğini görmezden gelenler...El insaf! El insaf!

Aynur Ayaz / Haber 7
ayazaynur1@gmail.com