Başbakan Erdoğan'ın konuşması için 'Cumhuriyet tarihinin en iyi konuşmasıydı' dedi bir arkadaşım. Bunu söyleyen bir Kürt'tü.Sonra Diyarbakır'dan aradılar.

Kahvehanelerde yaşlı erkeklerin ağladığını söylediler. Başbakan'ın sözleri beklenendi. Daha fazlası nasıl olurdu bilmiyorum. Samimiydi.

Yaşlı bir kadın şöyle söyledi: Annelerin kucaklaşmasını gördüğümüz an dedik ki, bu iş ciddi. Artık çözümden dönüş olmayacağını annelerin kucaklaşması göstermişti.

Başbakan o gün hükümetin başı olarak değil, devletin başı olarak konuştu. Kürtlerin ve Türklerin ihtiyaç duyduğu duygusal kuşatıcılık, konuşmasında vardı.

Herkeste bir heyecan var. Herkes beklentili. Bu meseleden canı yanmış olanların, mağdurların heyecanı anlaşılır. Acele ediyorlar çünkü onların evlatları ölüyor. Kanı akan, evini yurdunu kaybeden onlar.

Ama bir de diğerleri var. Kişisel, grupsal, siyasi hırsları nedeniyle aceleci davrananlar. Yaptıkları muhalefetin doğru seyretmesine engel olacak kadar meseleye kişisel hırsla yaklaşanlar.

Bu süreçte yapılan itirazların içeriğine bakın. Hangisi daha yapıcı bir hamle için zemin olacak nitelikte? Hangi biri daha köklü çözüm için samimi bir öneriyle geliyor? 40 yıl öncesinin argümanlarıyla gelen CHP lideri Baykal, mesele ekonomik kalkınmamışlıktır dahi diyebildi! MHP lideri Bahçeli'nin sert üslubu sadece MHP'lileri değil, başkalarını da dağa çağıran cinsten.

Daha kişisel itirazların hangi hesaplarla yapıldığı açık. Sadece siyasetle açıklanmayacak hezeyanlar bunlar. Bana psikolojik nedenler daha açıklayıcı geliyor. Güvensizlik belki de. Kendine, zamana, zemine güvensizlik.

Yapılan muhalefete bir bakın. Çözümün kendisinden çok, kimin eliyle geldiğine odaklanan bir meydan okuma.

Hükümeti şeffaf olmamakla suçluyorlar. Hükümetin icraatlarında muhalefeti hak eden, eleştirilecek, aksayan yanlar elbette var. Ama o yerin 'şeffaflık' olmadığı da ortada. Çünkü çözüm için öneriler yerine, bir irade sergileniyor. Ve bu iradenin varlığı fazlasıyla anlamlı.

Hükümet bir çerçeve gösteriyor. Herkese 'gelin bu alanın içini birlikte dolduralım' diyor. Akademiden, sivil toplumdan, siyasetten olanlara yapılan bu çağrı, söz konusu çerçevenin doldurulmasını hedefliyor. Meselenin bir paket ile değil, bir süreç içinde çözüleceği söylüyorlar.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz