Dünyanın nabzının attığı anlarda, o nabzı hissetmek için doğru yerde bulunmanız gerekir. O nabzı duymak için... Muson yağmurlarının coğrafyasını değiştirdiği günlerde Pakistan'da olmayı istedim.

Yardım alabilmek için elleriyle helikopterlere uzanan, bakışlarıyla Allah'ı sayıklayan yoksulların gözbebeklerine bakmak için...

Zihnimde dönüp duran görüntülerden biri; dağıtılan pilava eşarbını uzatan kadının görüntüsüydü. Bir diğeri, selden alınıp helikoptere bindirilen anne ve çocuklarıydı. Kurtarılmayı beklediği saatlerde yaşlanmış bir kadın gibiydi. Suların ayağının altından çekip aldığı yeryüzünü nasıl yaşadı kim bilir. O saatleri kaç yüzyıl gibi geçirdi?

 Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz