Yargı reformu tartışmaları ilginç bir seyir takip ediyor. Hizbullah başta olmak üzere bazı sanıkların tahliyeleriyle had safhaya çıkan tıkanıklık ve gecikme şikâyetlerini gidermenin tek yolu işleyişi hızlandıracak tedbirleri almak.

Savunma hakkına halel getirmeden sorunu çözmenin, mahkemeleri çoğaltmak dışında çaresi bulunmuyor. Bu iş yüküyle hızlanacak yargı, istiap hacminin üstünde ağırlıkla gitmeye çalışan kamyon gibi kazalara açık hale gelecektir. AK Parti hükümetine yargıç aldırmama kararlılığını sürdürenlerin aynı zamanda tahliyelere kızan ve geciken adaletin faturasını iktidara çıkaranlar olması ironik bir çelişki. Yıllardır kol gücüyle hareket ettirdiğimiz araba, iki yıldır kartopu gibi büyüyen zamanaşımı gerçeği ile durma noktasına gelmişti. Uzayan yargılamalar sonunda gerçekleşen tahliyeler ise adalet mekanizmasının hareket edemez halde olduğunu muhataplarının yüzüne çarptı. Bu saatten sonra mevzi koruma manevraları kurumları yıpratmaktan başka işe yaramayacak. Artık yama çözümler ve pansuman tedavi aşamasının da geçildiğini kabullenmek zorundayız.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Bülent Korucu - Zaman)