Bekir Coşkun’un coşkusuna dair

Dr. Hamid AYDIN

Bekir Çoşkun 21.03.2010 tarihli Habertürk Gazetesi’ndeki köşe yazısını her pazar yaptığı gibi yine hayvan sevgisine ayırdı. Konu sağlık olunca ayağımıza kadar gelen topa girmemek mümkün değildi.

Bekir Coşkun’un yazısından aynen alıntılıyorum:

”... Her evde en az bir köpeğin bulunduğu İngiltere, Fransa, Belçika gibi ülkelerde ortalama insan ömrü 81 yıl...

Türkiye’de erkek ortalaması 68.8, kadınlar 73.6 sene... Evlerine asla köpek almayan Arap yarımadasında yaş ortalaması 50...”

Yani Oha!

İlkokul coğrafyası bile okumuş birisi gözünün önüne ortalama yaşam süreleriyle ilgili haritayı getirse, bilginin yanlış olduğunu hemen anlar da Bekir Coşkun nasıl anlamamış anlamak mümkün değil.

Ülkelere göre insan ömrü istatistikleri konusunda dünyanın otorite saydığı World Life Expectancy'nin 2009 yılı verilerine göre Bekir Coşkun’un ortalama 50 yaş dediği Arap Yarımadası’nda yer alan müslüman ülkelerin ortalama yaşam süresi aşağıdaki gibidir:

Ürdün: 78.9
Kuveyt: 77.7
Suudi Arabistan: 76.3
Birleşik Arap Emirlikleri: 76.1
Katar: 75.4
Bahreyn: 74.4
Umman: 74.2
Lübnan: 73.7
Yemen : 63.3

Fikir vermesi açısından yarımadaya yakın ülkelerin ortalama yaşam süreleri hakkında da bilgi vermek lazım:

İran: 71.1
Suriye: 71.2
Mısır: 72.1
Cezayir: 74.0
Libya: 77.3

Ortalama yaşam süresi iklim, çevre, genetik, sosyal ve ekonomik koşullar başta olmak üzere ülkeden ülkeye değişen  istatistiki bir sonuç. Gelişmişlik düzeyi, iş güvenliği konusunda alınan tedbirler, sağlık hizmeti alma oranı, antibiyotik ve diğer hayat kurtarıcı ilaçların kullanımının yaygınlığı, ameliyatlardaki başarı oranı, bebek ölüm hızı, veba, sıtma, grip gibi toplu ölümlere sebep olan hastalıklarla mücadeledeki başarı oranı gibi bir çok parametre bir araya gelerek bu oranı oluşturur.

Zaman işledikçe de ciddi sigorta masraflarına sebep olacak düzeyde artan bir grafik izlemekte. İngilterede örneğin 1800'lü yılların sonlarında bugün 80'in üzerinde olan ortalama yaşam süresi sadece 41 idi. İngiltere o zaman da İngiltere idi de evcil hayvanlar mı yaşam süresini uzatma konusunda yeterince eğitimli değiller miydi bilemem.

Amacım bir hekim olarak köpeklerin veya evcil hayvanların sebep olduğu hastalıklara dikkat çekmek, insanları uyarmak falan değil. Zaten internet kullanan herkes böylesi verilere kolaylıkla ulaşabilir  ama böylesi bir hatayı da; 

‘-Aa bakın! Bekir Coşkun oranları yanlış yazmış’
diye geçiştirmeyi de içim almıyor. Çünkü bunun ardında gizlenmiş olan, Müslümana veya Bekir Coşkun gibi yaşamayanlara duyulan nefretin -Bekir Coşkun kadar köpeklerle haşir neşir olmasam da – kokusunu alıyorum.

Toplum sağlığı ile birebir ilişkili olan ortalama yaşam süresi ile ülkelere ilişkin refleksleri birbirine karıştırmamalı bir köşe yazarı.

Çocukken toplumsal önyargılarla sokaklardaki başıboş ve siyah renkli olduğu için Arap ismi verdiği köpeklerin ortalama yaşam süresi ile Arap Yarımadasında yaşayan milyara yakın Arap'ın ortalama yaşam süresini birbirine karıştırmamalı bir köşe yazarı.

“İngilizler'in ortalama yaşam süresi 80 olduğuna göre Araplar'ın olsa olsa 50'dir” gibi basit bir mantığa yenilmemeli bir köşe yazarı.

Evinde en az bir köpek besleyen İngiltere gibi “gelişmiş” ülkelerin ajanlarının hergün onlarca bomba patlattığı ve milyonlarca insanı genç yaşında katlettiği Irak’ta bile ortalama yaşam süresinin hala 69.9 olduğunu açıp okumalı bir köşe yazarı.

40 yıl önce doğduğumda anne babamın evini iki tane bekçi köpeği koruyordu ve muhtemelen annemin doğum sancılarına ve ağlamama ilk tepkiyi bu iki köpek verdi. Birinin ismi ‘Kolo’ idi. Evin içine girmeleri yasaktı ama annem dışarda bıraktığı içi yemek dolu büyük kazanları hep bu iki köpeğe emanet ettiğini, onların bekçiliğinin insanlarınkinden daha güvenilir olduğunu anlatır sürekli.

Kendi evimin bahçesinde beslediğim ilk köpeğimin adı ‘Kotan’dı. Aylarca en iyi şekilde baktım ona.  Kuşadası onun için kalabalık bir insan kenti haline gelince köye gönderdim. Dağlara, bayırlara, meralara, uzun uzun koşacağı bozkırlara gitti yani.

Ben de Şafiiyim, ailem de öyleydi. Sıcağa ve imkansızlıklara rağmen Dicle’nin kıyısındaki en iyi kulübeleri Şafii köylüleri köpekleri için yaparlar. Köpekler ve kediler saygın ve kıymetlidirler. İyi bir at kadar kıymeti vardır iyi bir köpeğin. Evet ıslak elle dokunmazlar ama bildikleri en iyi isimleri köpeklerine verirler. Ağıtları bile vardır köpekler üzerine yakılmış.

Sevgili Bekir Coşkun;

Biraz coğrafyaya merak salsaydınız Ekvator'a yaklaştıkça aşırı sıcaklardan ötürü köpek beslemenin sahipleri için de köpekler için de bir eziyet olacağını bilirdiniz. Bilmemeniz de doğal ama yazdığınız yazılara rakamlar girdiğinde önyargıları konusunda daha önce yeterince başını belaya sokmuş bir yazar olduğunuzu hatırlar ve bilgilerinizi check etmek için interneti kullanırsanız bu tür hatalara düşme oranınızı asgariye indirmiş olursunuz.

Ha bi de bir dahaki sefere sizi okuyanların tümünün evlerinde köpek besleyen kişilerden ibaret olmadığını unutmaz ve Müslüman olmak, Şafii olmak veya Arap olmakla 'evinde' köpek beslememek arasında “üstelik yanlış olan” bir ilişki kurmak kurnazlığına tevessül etmezseniz, kendi kaleniz önünde  ayağınızdan kaçırdığınız topu birileri böyle ağlarınıza yolladığında “Aaa, gol oldu !“
demek zorunda kalmazsınız.

Dr. Hamid AYDIN / Haber 7
info@hamidaydin.com