İranlı yönetmen Bahman Ghobadi’nin, küçük Madi’nin, Rojin’in ve Eyüp’ün hayat hikayesini anlatan “Sarhoş Atlar Zamanı” filmindeki unutulmaz diyaloğu hatırlarsınız.

“- Baban ne iş yapar?

- Kaçakçıydı. Irak’a katırlarla birşeyler götürür, satar, oradan birşeyler alır ve dönerdi. Öldü.

- Ya annen?

- Yok. Kardeşimi doğururken öldü.

- Köyünüz nerede?

- Buradan çok uzakta... Irak sınırında...”

İran-Irak ve Türkiye sınırında yaşayan ve “kaçakçılık” yaparak geçimlerini sağlayan bir Kürt ailenin, çaresizliğini, yoksulluğunu sahne sahne yüzümüze şamar gibi indirerek anlatır film.

Tıpkı Uludere’deki gibi.

Sarhoş Atlar Zamanı’nın seti de, sahnesi de, gerçek hayatın içindeki oyuncuları da şuracıkta. Şırnak-Uludere’de...

Eyüp de orada, Madi de, Rojin de...

Nevzatlar, Vedatlar, Mahsunlar “gerçek hayat acıdır” diyerek öldüler, ölmeyenler de aynı kaderi taşıyacaklar alın yazılarında.

***

Oradaki hayatları bilmeyenler için “kaçakçılarmış canım” diye burun kıvırmak da “dünyanın neresinde olursan ol, kaçakçılık suçtur, kaçakçılık yapıyorsan riskine katlanırsın” demek de kolaydır.

O hayatlar neden “kaçak”tır, neden ölümü göze alıp “kaçak”tan kazanmaya çalışırlar, kimseler bilmek istemez..

Nitekim istihbarat hatasına kurban edilen canların daha bedenleri soğumadan dram dolu hikayelerini okumaya başladık bile...

Bakın Mahsun Encü tam bir bilgisayar tutkunuymuş. Heveslenip aldığı bilgisayarının taksitlerini ödemek için “mazot kaçağı”na gitmiş.

Seyithan cep telefonuna kontör almak için gitmiş kaçağa. Babasının elinden katırı alıp onca engellemesine aldırmadan çekip gitmiş... Telefonuna yükleyeceği 100 kontörün “riski” ölümdü.

Vedat. Ayağı sakatlanan ağabeyinin yerine gitmiş kaçağa. Vedat’ın annesi endişelenmiş uçak seslerini duyunca ve korucu başını aramış. Korucu başı da Tabur Komutanını... Komutan “Yapılabilecek bir şey yok” demiş...

Yapılabilecek bir şey yok! Öyle mi?

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Elif Çakır / star