Bu ülkede "sol" denince Amerikan karşıtlığı akla gelirdi. Dört bir yana ABD karşıtı yazılar yazılıp, meydanlarda sloganlar atılırdı.

Amerika, 1980 öncesinde de sonrasında da Bülent Ecevit'in Başbakanlık Koltuğu'na oturmasından mutlu olmadı. Ecevit'ten de hiçbir zaman haz etmedi.
Ecevit iktidarlarında, Türkiye ile Amerika arasında sürekli olarak bir itiş-kakış yaşandı.
Restleşmeler, ambargolar birbirini izledi. Deniz Baykal da Amerika'ya hiçbir zaman yakın olmadı. Olamazdı da. Çünkü, sol literatürde ABD'den destek almak ya da ABD'ye sırtını dayamak "ihanetle" eş değerdi!

Sonra Kılıçdaroğlu ortaya çıktı...
Kimse dikkat etmedi, ama kurultay konuşmasında "bunları deliğe süpürün" diyerek, Amerika'ya ilk selamı gönderdi.

Gelmiş geçmiş sol liderlerin aksine ABD ile hiç çekişmedi. Hatta, tam tersi bir politika izleyip, sürekli olarak "Amerika büyük devlettir" türünden sözler etti.

Seçim öncesi de CHP'ye ABD'den destek geldi. The Economist Dergisi ve New York Times Gazetesi "Ak Parti'ye oy vermeyin" çağrısı yaptı. Ardından Türk seçmeninin sandıkta CHP'ye oy vermesi istendi.
Bunlara Reuters de eklendi.

***

The New York Times açıkça tavrını ortaya koyuyor: "Ak Parti'nin oyları artmamalı."
The Economist de Türk seçmenine bir çağrı yapıyor: "Demokrasi için CHP'ye oy verin."
Sanırsınız, demokrasi denilen kavram Amerikalıların çok umurunda. Sanki, 12 Eylül 1980 askeri darbesinin ardından Silahlı Kuvvetlerin yönetime el koymasına alkış tutmadılar. Hatta, "Bizim çocuklar yönetimi devraldı" da demediler.
Hatırlarsınız...

Köşe yazısının devamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Emin Pazarcı - Takvim)