Türkiye’de kurumlararası çatışma hikayesi dillerden düşmüyor.

Bugüne kadar böyle bir kavram yoktu çünkü bir kurumun dediği olurdu, olmadığı zaman yönetime elkoyardı.

Elkoyma koşullarını da canı istediği gibi oluştururdu.

Bugün Silahlı Kuvvetler’in darbe opsiyonunun neredeyse sıfırlandığı, darbe koşullarını oluşturma çabalarının ise duvara çarptığını görüyoruz.

Bundan çok değil 10-15 sene önce bir komutan Meclis’in çağrısını yok sayabilmişti.

Bugün ise kontr-gerillanın merkezi olduğu belirtilen karargahın yargı tarafından denetlendiğine tanıklık ediyoruz.

CHP’li bir belediye başkanının pervasızca darbe çağrısı yaptığı, hukukun bu duruma seyirci kaldığı bir ortamda, gazeteciler üzerinde hukuk baskısının arttığına da tanıklık ediyoruz aynı zamanda.

Yani iki adım ileri, bir adım geri durumu sözkonusu.

Kod adı Siyah olanlar bir senaryo yazıyor, ana muhalefet partisi lideri bu senaryonun üzerine balıklama atlıyor.

Genelkurmay Başkanı’nın bile susmak zorunda kaldığı bir dönemde bir kısım medya devreye giriyor.

Manşetleriyle, senaryolarıyla, ‘’Bundan demokrasi çıkmaz’’ yazılarıyla.

Köşe yazısınını tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz