Yıllar boyu laiklik adı altında anti-müslüman kimlikle yetiştik.

İçten içe camilerin kilise gibi olmasını arzu ettik, müslümanlar da yere secde etmek yerine, kanapelerde otursun arzusunu taşıdık.

Fatih’e en çok hrıstiyanlığa geçmedi diye kızdık.

Yüzde 99’u müslüman bir ülkeydik ama müslümanlığımızdan utandık, en azından Araplar gibi müslüman olmadığımızı ispata çalıştık.

Biz steril müslümandık.

Daha da ilginci kimliğimizle çatışma halindeydik.

Derisinin rengini değiştirip beyaz olmaya çalışan Michael Jackson gibiydik aslında.

Aslında bunun için mücadele etmemize gerek yoktu, Anadolu, müslümanlığımızı farklı yönde geliştirmişti.

Yine de müslümanlığımız laik ruhumuzu yaralayan bir diken

gibiydi.

Gazze yardım gemileri nedeniyle aynı çelişkiyi yaşadık.

Çünkü yardımseverler müslümandı.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz