Türkiye siyasi tarihi mitler üzerine kuruludur. Mustafa Kemal kendi sağlığında Atatürk mitini inşaaya başlamıştı.

Ardından cumhurbaşkanı olan İsmet İnönü, bir yandan Atatürk mitini sulandırmaya çalıştı, diğer yandan da kendisine mit inşaasına çalıştı.

İnönü’yü tarih sahnesinde geri itip Atatürk mitine güç veren Demokrat Parti ve Celal Bayar oldu.

Bayar dönemi Atatürk’ü Koruma Kanunu’nun çıkarıldığı, yıllardır bitmeyen Anıtkabir’in tamamlandığı dönem oldu.

Demokrat Parti, Atatürk’ün kurduğu ideal cumhuriyeti rayından çıkaran insan olarak öne çıkarma çabası gösterdi, bu yolla meşruiyetini Atatürk’e dayandırmayı seçti.

Ne de olsa, İnönü ve Bayar arasında iktidar mücadelesi vardı ve Atatürk, en az İnönü kadar Bayar içinde önemli bir dayanak noktasıydı.

O yüzden mükemmel Atatürk miti yükseltilirken İnönü bu mükemmel insanı kötüye kullanan biri olarak öne çıkarıldı.

İzmir’de geçen çocukluğumda, savaş döneminde İnönü’nün nasıl memurları kolladığı, onlara şeker sağlarken halkın perişan edilip üzümü tatlandırıcı olarak kullanmak zorunda kaldığına ilişkin hikayeler dinledim.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Ergun Babahan / Star