"Abi, sen Balıkçı Kahraman’a hiç gitmedin mi? Ben seni mutlaka götüreyim" dedi.

Asıl mesajı arkadan geldi.

"O restoranın bir başka müdavimi daha vardır. Kim biliyor musun" diye sordu.

Hayır, bilmiyordum.

"Deniz Baykal" dedi.

Baykal da sık sık o restorana gidermiş.

Ne güzel diye düşündüm.

Havalimanında bir araya gelememişlerdi, belki bir gün Balıkçı Kahraman’da birbirlerine rastlarlar.

Arkasından Hürriyet yazarı Cengiz Semercioğlu’nun mesajı geldi.

"Balıkçı Kahraman’ı yarın ben yazacaktım. Haber elimde patladı."

Ben de ona şu mesajı attım:

"Elinde haber varsa tutmayacaksın."

Tabii yanına ":)" işareti koymayı unutmadım.

* * *

İsmet Berkan, Başbakan’ın gittiği restoranın hikáyesini anlattı.

Balıkçı Kahraman, Rumelikavağı’nda seyyar midyeciymiş.

Midyesi çok meşhurmuş.

Onu ilk keşfeden rahmetli Turgut Özal olmuş.

Özal, "Bu böyle olmaz. Sen bir dükkán aç" diyerek teşvik etmiş.

Ondan sonra işleri çok iyi gitmiş.

Özellikle kalkan mevsiminde çok değişik bir mönüsü varmış.

Duvarlarında çok sayıda politikacının fotoğrafı asılıymış.

Berkan, "Başbakan’ı oraya herhalde Sarıyer Belediye Başkanı alıştırmıştır" dedi.

* * *

Dün arayanların bir bölümü, Başbakan’ın benim yazım üzerine mi oraya gittiğini soruyordu.

Başbakan Erdoğan’ı İstanbul Belediye Başkanlığı yıllarından beri tanırım.

"Ben veya herhangi birisi yazdı diye" bir iş yapmaz.

Dün de belirttiğim gibi, büyük bir ihtimalle daha önce de gidiyordu.

"Lütfen Bir Kadeh Sayın Başbakan" yazıma, bazıları kötü niyetli ve önyargılı, bazıları iyi niyetli ama yine önyargılı tepkiler gelmeye devam ediyor.

Tabii burada yine başıma o ağır Doğu sembolizmi çıkıyor.

En iyi niyetlileri bile "kadeh kaldırma" jestine takılıyor.

Dünkü Zaman Gazetesi’nde Hüseyin Gülerce, Başbakan kadehini kaldırınca bunun "uzlaşma değil, boyun eğme" anlamına geleceğini yazıyor.

Kadeh kaldırmanın o cenahta bu kadar ağır bir sembolik anlamı olduğunu bilmiyordum.

Oysa ben Çankaya’daki resepsiyonlarda hem Cumhurbaşkanı’nın, hem Başbakan’ın ellerindeki su veya vişne bardağını kaldırdıklarını çeşitli defalar görmüştüm.

Gazete arşivlerinde bunu görmek mümkün.

Yani onların bu jeste o kadar ağır bir anlam yüklediklerini sanmıyorum.

Yine de böyle bir algılama varsa saygı duymak gerekir.

Gülerce bu yazıyı, uzlaşma girişimlerini desteklemek amacıyla yazmış.

Beni de, sabah namazında cami cemaati içinde görmek istediğini söylüyor.

Yani, bu durumda, bir balıkçıda kadeh kaldırmanın muadili sabah namazı mı oluyor?

Babam her gün rakısını içer, her cuma namaza gider, her ramazan orucunu tutar ve teravih namazını kılardı.

Ama hiçbir zaman bizi ne içki içmeye teşvik etti, ne de namaz kılmaya, oruç tutmaya zorladı.

* * *

Bazıları bu kültürü, iyi bir "Müslümanlık" olarak görmeyebilir.

Bana göre ise babam, inançlı bir insan, çok iyi bir vatandaştı, çok iyi bir babaydı.

Günlerdir anlatmak istediğim şey budur.

İyi bir Müslüman, aynı zamanda iyi bir demokrat, hoşgörülü bir insan olmalıdır.

Dinleri yüceltecek olan da, Ortadoğu dini despotizmi değil, bu hoşgörülü davranıştır.

Tahmin ediyorum, bu konuda Gülerce ile mutabıkızdır.

ERTUĞRUL ÖZKÖK - HÜRRİYET