epimiz olayları bir tarafından tutmaya çalışıyoruz.

Oysa o kadar çok yüzü var ki gerçeğin…

Dün BDP’li Bengi Yıldız’ın ‘öldürülme korkusunu’ yazdım. 5 arkadaşı ve dayısı 1990’lı yılların başında Hizbullahçılar tarafından öldürülen Yıldız, tahliyelerden sonra açık açık ‘korkuyorum’ diyor.

* * *

Tahliye edilen Hizbullahçılar kayıp. Gerçekten de bu ayıp Türkiye’ye yeter.

Yeter ama ayıp sadece Hizbullahçılarla mı sınırlı? Değil.

Tahliye edildikten sonra imza vermeye gitmeyen, yani ortadan kaybolanlar arasında Hizbullahçılar olduğu gibi, PKK’lılar da çete üyeleri de caniler de var.

Yargıda yaşanan ‘iktidar kavgası ayıbını’ şimdilik bir kenara bırakıyorum.

Kabul edelim ki ‘algılama ayıbı’ çok yönlü.

Güneydoğu’da yıllarca süren ‘öldürülme korkusu’nun tek kaynağı Hizbullah mıydı?

Belki Hizbullah en vahşisiydi…

Ama Hizbullah’ı sorgularken devlet adına işlenen cinayetleri, PKK’nın sivilleri hedef alan kanlı eylemlerini görmezden mi geleceğiz?

* * *

Dün Yeni Asya gazetesi yazarı Latif Salihoğlu’ndan bir mektup aldım.

O da Bengi Yıldız’ın anlattığı hikâyenin başka bir yüzüne dikkatimizi çekiyor…

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Eyüp Can - Radikal)