“Haset durmaksızın fısıldar gibidir: ‘Her şeyi bağışlayabilirim ama seni-seni sen yapan şeyi- sende olanın bende olmamasını-aslında sen olmamamı asla.' Hasedin bu biçimini kazıdığımızda altından ötekinin bizatihi varoluşuna muhalefet çıkar, çünkü olduğu haliyle bu varoluş bir ‘basınç', bir ‘kınanma' ve tahammül edilmez bir ‘aşağılanma' olarak hissedilir.”

Geleneksel dünyada oldukça geçerli bir kavram olarak haset, modern dünyada da bu kadar yaygın ve katmanlıdır. Hem bir topluluğa, hem de bireye duyulabilen tahammülsüzlüğün nedeni insanın ve toplumun kendisine olan yabancılığından başka ne olabilir?

Bir insanın fikrine değil de varlığına karşı muhalefet etmek onun varlığı karşısında ezilmekten başka bir şey değildir. Bu, politik dünyamızda ne kadar yaygınsa iş hayatında da bir o kadar yaygın ve kötüdür. Yazı dünyası da bundan nasibini alır pek tabii. Gündelik hayatın içi de…

Şunu, kendimize saygı adına çok iyi bilmemiz gerekiyor sanırım: hepimiz biriciğiz, hepimizin bir nasibi, çalışmasının bir karşılığı olduğu kadar bunun yüce Rab tarafından alınacak bir hesabı da…

Hasedin bir şer, hasetçinin de şerli olduğunu ilan ediyor yüce Allah! Ve onlardan yüz çeviriyor.

Biz, bir şeylerin eksikliğini duyuyorsak başkaları da başka şeylerin eksikliğini mutlaka duyacaktır. Zira bu dünya insan için bir eksiklik; bir kaybediştir. O halde şeytana takılıp husumeti seçmeyelim.

Türkiye'nin yaşadığı otuz yıllık savaş toplumsal bir hasettir, kibirdir. Bu gün ise bu hasetçilik terk ediliyor.

Hasetçi olanlar hâlâ savaş diyor.

Barış, hasetten yüz çevirenlerin işidir.

16 Şubat günü, Arter sanat galerisinde “haset, husumet, rezalet” adlı bir güncel sanat sergisine gitmiştim. Güncelin en moderni olan bu sergilerde “haset” gibi, genel olarak dinsel çerçeve içinde kullanılan bir kavramın, eserler olarak güncelliği benim için ilgi çekiciydi. 

Haset husumeti; husumet de rezaleti beraberinde getiriyor. Hasetten abad olan görülmemiştir.

En parlak yıldızlar bile bir gün mutlaka sönecek; Hâsıl olan şey hâsıl olacaktır.

Haset ise oldukça boş, zaman kaybı ve lanetlenen bir şeydir.

Hacer Aydın - Haber 7
aceraydin@hotmail.com
https://twitter.com/hacer_aydn