İnsanlığımızı acayipleştiren tuhaf bir dünyada yaşıyoruz sanırım. Duygularımızı ve vicdanlarımızı değiştiren dönüştüren bir dünya…
Yeni internet iletişim programları mesela face ve twitter gibi… Bizlerin vicdanlarını, duygularını yeniden kodlayıp programlıyor sanırım. Programlarken aynı zamanda tuhaflaştırıp kendi varlığımıza yabancılaştırıyor.
Mesela facede yüzü yanmış bir bebeğin yüzünü beğenmemizin istenmesi insanlığımızın, vicdanımızın bir gereği haline getirebiliyor.                                                                          
Resmi paylaşan diyor ki: Arkadaşlar; bu resmi beğenmenizde bu bebeğin ailesi her paylaşımda 15 kuruş kazanacak yardım edelim beğenip paylaşalım :(
Vicdanımızı yaralayan yanmış bir bebeğin yüzünü face de beğenmek psikopatça bir durum olsa gerek… Her beğenide 15 kuruş kazanan bu anne babanın vicdanı acaba neye dönüşmekte?  
Beğenip yardım ettiğini düşünen insanların vicdanı acaba neye dönüşmekte?
Beğenmek durumdan, duruştan, estetik haz almaktır. Beğenmek hazzı içinde barındırır.
Bir durumu beğenmek bu durumun sürmesini de istemektir aynı zamanda.                                      
Bizler beğendiğimiz hoşlandığımız bir şeyin sürekli olmasını temenni ederiz.                 
Facede yüzü yanmış bir bebeği beğenmek mantıken bebeğin hiçbir zaman düzelmemesini, iyileşmemesini istememiz anlamına gelebildiği gibi yanmış yüzünden haz aldığımız anlamına da gelir.
Yani facede böyle bir durumu beğenmek bizleri sadistleştirip aileyi de mazoşistleştirir. Aile aynı zamanda acısını ve sıkıntısını bir rant ve reyting haline de getirmiştir. Tıklanma rekorları diye tarif edilen cinsten…
Face çaktırmadan insanı sadist yapabilir. Vicdanımızı şaşırtabilir. Face kullanıyorsak bizi nasıl kodlamaya çalıştığını da düşünmek zorundayız.
Ağlamamız gereken bir yerde gülmek, gülmemiz gereken bir yerde ağlamak, nefret etmemiz gereken bir yerde sempati duymamız duygularımızın insani olandan uzaklaşması ve anormalleşmesi demektir.
Böyle bir dünyada normal insani duygularda kalmak kolay bir şey değil sanırım.
Böyle bir resmi, yardım ve vicdan adına da olsa beğenmem mümkün değildi zira hâlâ var olan normal insani duygularım, vicdanım, idrakim buna el vermiyor.

Haber Aydın / Haber 7
aceraydin@hotmail.com