Deniz Kuvvetleri eski Komutanı Özden Örnek’in “darbe günlükleri” de askeri savcılık tarafından soruşturulmaya başlandı.

İlk izlenimim, Ergenekon iddianamesine karşı askerlerin karşı taarruza geçerek, sivil mahkemelerde paşaların yiyebilecekleri sert yumruklara karşı önlem alındığıydı. Çünkü, askeri savcılık Ergenekon savcısından tüm belgeleri, gizli tanıkları vs. isteyerek, bir anlamda soruşturmanın gizli kısımlarına dahil olacak.

Ancak daha sonra, Ergenekon sürecinde sivil yargıyla askeri yargının perde arkasından beraber çalıştıkları izlenimim kuvvetlenmeye başladı. Haberler doğruysa, askeri yargı da Ergenekon’un halen görevdeki subaylar kısmına el atacak.

Yani günümüzün iddia edilen darbe girişimini sorgulamak işi, sivil yargının elinden askeri yargıya kayacak. Belli ki, askerle siviller arasında konu tartışılıp, bir orta nokta bulunmuş. Zaten eğer bulunmadıysa, çok vahim günler yaşıyoruz demektir.

Bence varolan askeri-sivil yargı gizli işbirliği, Ergenekon soruşturmasının geçmişten günümüze gelmesini engelleyecek.

Neden mi?

Askeri yargı, sivil yargının savlarına bakıp, kolay kolay kendi muvazzaflarını yemez!

Zaten halkı Hükümete karşı tavır almaları için kışkırtma diye bir suç (!) varsa, son genel seçimlerden önce 27 Nisan’da bizzat Genelkurmay’ın tepesi tarafından verilen “muhtıramsı şeyi”i nereye koyacağız?

Askeri yargı, muvazzaf subaylarını yargılamaya kalkarsa, bence “en baştakiler” için bulacağı kadar somut delil bulamaz.

Ne o yoksa, 28 Şubat’çıları ve 27 Nisan’cıları da mı içeri tıkacağız?

27 Nisan muhtırasını veren Büyükanıt’ın 30 Ağustos’ta emekli olması mı bekleniyor?

Güldürmeyin beni!

“Darbe günlükleri”nden bir şey çıkmaz.

Darbe değil askerin iç hesaplaşması mı?

Meşhur darbe günlüklerindeki sohbetlerin Çankaya Köşkü’ndeki kuvvet komutanlarının villalarındaki misafirliğe gelip gitmelerindeki sohbetler olduğu ve ses kayıtlarının bulunduğu iddia ediliyor.

Mantıklı bir tarafı var.

Toplantılarda ne olmuş?

AKP’den nasıl kurtulunması gerektiği tartışılmış!

İster misiniz, Cumhurbaşkanı Sezer de o vakitlerde o toplantılara katılmış olsun?

Peki iddia doğruysa, paşanın bilgisayarına aktardığı ses kayıtlarını kim sızdırdı?

Yoksa daha sonra o köşke yerleşenler mi, ya da köşkün devir tesliminde temizliğe gelen Köşk görevlileri mi?

Ya da kamu malı bilgisayar Köşk’te kaldı da, “bilgisayarlardaki silinmiş dosyaların aslında hiçbir zaman silinmediğini” bilen bir bilgisayar eksperi mi buldu ve sızdırdı?

İlginç sorular değil mi?

Gelin daha ilgincini söyleyeyim.

Bu toplantılarda Özkök yok, Büyükanıt yok, ağustosta Genelkurmay Başkanı olacak İlker Başbuğ Paşa yok! Bu isimlerden destek alınamadığı da “darbe günlükleri”nde geçiyor.

Pardon da, AKP’den kurtulmayı tartışmışlarsa, genel seçimlerden önceki 27 Nisan bildirisi de AKP’den kurtulma bildirisi değil miydi?

Yani toplantıya katılanlar da katılmayanlar da AKP’den kurtulmak konusunda aynı görüşteler.

O zaman akla “iç kapışma” geliyor…

Nasıl mı?

Bildiğiniz gibi YAŞ’ta terfiler belirlenir. Kuvvet komutanlarının şekillenmesinde ise Genelkurmay Başkanı’nın dediği olur. Toplantıcı ekip, Hilmi Özkök Paşa’nın kafasında çizdiği atama planından hoşlanmamış olabilir mi?

Kendi kafalarında başka terfi planları yapmış ve bunun baskısını kurmaya çalışmış olabilirler mi?

Yani tüm bunlar aslında darbe falandan çok iç hesaplaşma toplantıları mı?

Yoksa, darbe günlüklerinin tutulduğu günlerde AKP Hükümeti gayet iyi gidiyor. Türban gibi meselelere girmiyor. Kamuoyu, büyük medyasıyla AKP’yi başta AB sürecindeki adımları gelmek üzere canı gönülden destekliyor.

Yani ortada darbelik bir durum hiç olmadı da, o zaman hiç ama hiç olmadı!