Bülent Arınç 'olayı' bize ordu-sivil- siyaset ilişkisini yeniden düşündürüyor. Türkiye'de daha ziyade bu ilişkinin görünen yüzeyinden hareket edilmiştir bugüne kadar ve o kadarı bile eleştirilmiştir. Ordunun siyasete gereğinden fazla müdahil olduğu öne sürülmüş ve bu olgunun sona erdirilmesi istenmiştir. Bugünkü demokratik anayasa tartışmalarının en önemli nirengi noktalarından birisi budur ve bu bütünüyle haklı, doğru, geçerli bir taleptir.

Ne var ki, Ergenekon, intihar eden subaylar, bulunan bombalar, planlar, suikast girişimleri, darbe teşebbüsleri, cuntalaşmalar Türk siyasetindeki asker olgusunun sadece meşru zeminlerde siyasete müdahaleyle sınırlı olmadığını, bu ilişkinin daha derinlere inen köklerinin bugün de canlı bulunduğunu gözler önüne serdi, seriyor. Türkiye bu gerçekle boydan boya sarsılıyor.

Sivil siyaset iradesini, yargı yetkisini kullanarak olayların üstüne gidiyorken şu yukarıda saptadığım olaylar çerçevesinin iki noktadan bakarak yeniden yorumlanması gerektiği kanısındayım.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz