Malum memleketimizde İmam Hatip Liselerinden rahatsız olan garip bir kesim var.

Sağlıklarında olabildiğince düşmanlık ederler, üstelik düşmanlıklarını bilinçli bir şekilde yapmak yerine hakaretlere sığınırlar.

Oysa hakaretin de bir ölçüsü vardır. Kıl payı da olsa haklılık kırıntısı olabilir.

Bunlarınki normal bir insana yakışmayacak çirkin kelimeleri toplayıp, “küfürname” oluşturmaktan öte geçmektedir.

İşin garibi şu:

İmam Hatip Liselerine böylesine öfke besleyenlerin hepsi de öldükten sonra buralardan mezun olan insanların önüne gelip uzanmaktadırlar.

Hâlbuki dünyayı terk etmekten önce, hakaret ettikleri bu kimselerin önüne yatacaklarını ve ne düşünebileceklerini hiç akıllarına getirmiyorlar mı acaba?

Görüldüğü gibi dinimizin insana bakışı böylece ortaya çıkıyor.

Musallaya gelmeyen ve gelen herkese Müslüman gözüyle bakılıyor ve İslam’ın defne dair gerekleri yerine getiriliyor.

Buradaiyi olan kim? Doğru olan kim? İnsan kim? Müslüman kim? Hepsi musallada iken mi belli olmalı? Keşke musallaya gelmeden önce belli olsa! Geçelim.

……………..

Bundan 18-20 yıl önce İmam Hatip Liselerinin kapısına birer birer kilit vuruluyor ve “irtica” başlığı altında akla hayale gelmedik din düşmanlığı yapılıyordu.

Sadece İmam Hatipler hedefte değildi. Diğer yüksek ve ortaöğretimlerde de mütedeyyin öğretmen ve öğrenci avcılığı yapılıyordu.

Hatta okullardan Fatih Sultan Mehmet, Kanuni, Yavuz, II. Abdülhamid gibi Devleti-i Aliye’nin sultanlarıyla birlikte, İstiklal Marşımız Şairi Mehmet Akif’in fotoğrafları da indiriliyordu.

…………….

İrfan ehli Anadolu insanımızın bir sözü vardır. “Harun’un düzeni mi, Karun’un düzeni mi” derler. “Karun gider Harun kalır” diye de ilave ederler.

Karun’un kim olduğunu da hatırlatalım.

Karun, Hz. Musa (a.s.) kavmindendir. Servetine, mevkiine, kuvvetine güvenerek, şeytanın takipçisi olur ve malıyla, mülküyle yerin dibine geçer.

Daha fazla bilgi için (el-Kasas, 76-81).

Kelime-i Tevhid sancağının sahibi ve bekçisi olan milletimizin irfan ve hikmet merkezli inancı sayesinde, Karunlar gitmiş, Harunlar gelmiştir.

Hamdolsun şimdi İmam Hatip Liselerinin olmadığı il ve ilçemiz kalmadı. Elbet bu yetmez. Hakkını vermek gerekir. Verilmezse Karunlar pusuda bekliyor.

………………….

Bütün bunları yazmama sebep olan ziyareti kaydetmeden yerim bitecek.

Geçtiğimiz hafta İstanbul’un güzel okullarından birisi olan Hakkı Demir Anadolu İmam Hatip Lisesi’nde, II. Abdulhamid Han’ın 100. vefat yılı münasebetiyle belgesel gösterimi vardı.

Davet üzerine belgesel öncesi bir konuşma yaptıktan sonra öğretmen ve öğrenci arkadaşlarla “kalbi ve hasbi” sohbet etmek imkânı buldum. Sözü şöyle hitama erdirelim:

Önemli olan bina değilmiş. Öğrencilerle öğretmenlerin, “enaniyetlerini” bir tarafa bırakarak, Allah’ın sığdığı kalpte buluşabilmeleri imiş.

İmam Hatip Liselerinin misyonuna inanan öğretmenlerin ve öğrencilerin, bu merkezde kaynaşması, yarınların en güçlü Türkiye’sinin sağlama alınması olacaktır. 

Yeniakit