Bundan tam üç yıl önce Süleymaniye'de Genel Enerji'nin ilk petrol kuyusu açma törenine katılmıştık. Bu kez aynı sahadan Türkiye'ye ilk petrol ihracına başlanması nedeniyle düzenlenen tören için Irak'ın kuzeyindeyiz.
Çukurova Grubu'nun çoğunluk hissesine sahip olduğu Genel Enerji, temelleri altı yıl önce atılan ve çok zorlu süreçlerden geçen arama faaliyetlerinin ardından Taq Taq bölgesiyle Batı Miran sahasından Türkiye'ye petrol yollamaya başlayacak.

Şirket ayrıca Tawke, Dohuk, Chia Shurkh ve Barbahar sahalarından petrol çıkaracak.

Çok değil bir hafta önce Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) iştiraki olan TPIC ile ortaklaşa Kolombiya'da petrol arama anlaşması imzaladı.

Ne kadar ilginç, yeni yüzyılın güç oyunlarının en önemli silahı petrolden bahsediyoruz ve daha stratejik hiçbir enstrüman yok. Coğrafi olarak da Irak'ın kuzeyinden ve dünyanın bir ucundaki Kolombiya'dan söz ediyoruz.

GENİŞ UFUKLU BİR TÜRK VİZYONU...

Pazar gününü Erbil'de geçirdik. Haftanın ilk günü de buradayız. Özel kiralanan dev bir Airbus uçağı çoğu tanınmış isimlerden oluşan bir uçak dolusu gazeteciyi buraya getirdi. Erbil Havaalanı terminali bir Türk firması Makyol tarafından yapıldı. Etrafta müthiş yapılaşma dikkat çekici, 5 yıldızlı üç otel. Üniversite ve siteler, hepsini Türk müteahhitleri yapıyor. Burada cep telefonları çalışıyor, iletişim imkanları kısıtlı da olsa mevcut. Her yerde çifte bayrak, birisi Irak merkezi hükümetinin diğeri bölgesel yönetimin. Etrafta çok az Amerikalı var, güvenlik açısından burası Irak'ın en iyi bölgesi durumunda. Hiç kuşkusuz bir Türk grubunun bu bölgede, petrol gibi en kıymetli sektörde inisiyatif sahibi olması stratejik bir adım, Türkiye adına.

Hangi işadamının ne kadar para kazanacağından ziyade petrol\siyaset açısından ülkem adına olaya bakıyorum. Şu anda Batılı petrol şirketleri buralarda cirit atıyor. Genel Enerji ise en riskli dönemde buralara gelebilme cesareti ve vizyonu sayesinde büyük avantaj sahibi.

TERÖR TASFİYE EDİLİRKEN

 Son çırpınışlarını yapan terör örgütü tasfiye aşamasında. Küresel sistem bu bölgenin barış ve istikrar coğrafyası olmasını istiyor. Ortadoğu'dan ve Kafkaslar'dan Batı'ya petrol ve doğalgaz akışı sistem için vazgeçilmez. Bunun için Türkiye'ye ihtiyaç var, köprü olarak, transit geçiş için...

Köprü, ayakları sağlam olmalı. Güvenlik ilk şart, istikrarsızlığa tahammül yok. Eskiden böyle değildi. Türkiye'nin güçsüzlüğü önemsenmez hatta bir ölçüde tercih edilirdi. Batı'nın çıkarları şimdi istikrarlı bir Türkiye gerektiriyor.
Amerika uzun dönem Kürt kartını kullandı. Irak'a girdi, Saddam'ı devirdi, bunları yaparken Kürtlerden destek aldı. Kürtler önce bağımsızlık kapabileceklerini düşündü. Bu senaryo ABD açısından Türkiye'yi kaybetmek anlamına geleceği gibi Iran'ı Suriye'yi ve özellikle Arap toplumunu iyice karşısına almak demekti. Ayrıca ABD çekildiği gün bu toprakların tam bir ateş coğrafyasına döneceği anlaşıldı. Yani Kürt devleti, olmayacak bir rüyaydı. Yeni plan devreye sokuldu. Küresel sistem Irak'ın toprak bütünlüğünü garanti altına alırken, Kürtlerin refahını artırmayı seçenek olarak gördü. Türkiye'nin kabulü işte bu noktada kritikti. Türkiye bölgenin en güçlü ülkesi kimliğiyle ekonomik ve kültürel bir inisiyatifin sahibi, sosyal ve siyasal olarak Ortadoğu'nun yön tayin edici pusulası olma görevine soyunmaya başladı. Bunu başarmak için Kuzey Irak'la ilişki kurmaya, kendi içindeki Kürt nüfusla kaynaşmaya ihtiyaç vardı. Hatta fotoğrafı büyütelim, Ermenistan'la ilişkileri normalleştirmeye gereksinim duyuluyor. Devletin zirvesi tarihi fırsat derken işte uluslararası konjonktürün getirdiği bu yeni durumu kastediyor. Gayet tabii ki bu tür büyük eğilimler ancak birkaç on yılda bir gelir ve iyi değerlendirilmeyi bekler.

Bölgede bu atmosfer yaşanırken, Genel Enerji dünya devlerinin at koşturduğu sektörde zor bir coğrafyada tarihi adım attı.