EĞER bir ‘düşük yoğunluklu savaş’ 30 yıldan fazla sürüyor ve hâlâ can almaya devam ediyorsa, o savaşın yürütülüş biçimi de, içeriği de tartışılır. Demokrasiyle yönetilen toplumlarda kaçınılmaz olarak bu böyle olur.

Asker bu savaşı başından itibaren kendi tekeline almış, ne yetkiyi ne sorumluluğu ne de politika belirlemeyi politikacılara bırakmamışsa, o zaman tartışılan şey, doğal olarak askerin yeterliği olur.
Müstafi Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner’in birer gün arayla ortaya çıkan ses kayıtları nasıl ve kim tarafından yapılmıştır, bunları yayınlamak etik midir değil midir tartışmaları bir yana; bu konuşma askerin bu savaşı yürütmedeki mesleki yeterliğini konuşmamız için yeterince malzeme veriyor bize.
Koşaner’in verdiği bir feci örnek var, tam 8 cana malolmuş. Hantepe Kara-kolu’nda, PKK saldırısı başlayınca subaylar ve askerler, kum torbalarıyla tahkim edilmiş bir yapının içine giriyor, sağlam diye düşünerek.
Oysa Koşaner, ‘Bana gece görüş cihazı bile lazım değil, karanlıkta o yapıyı roketle vururum’ diyor. Nitekim 8 can orada şehit olmuş, bir roket atışıyla.
Bu ölümlerin sorumlusu, o 8 cana, saldırı anında oraya girmemek gerektiğini öğretmesi gerekenler değil midir?

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)

İsmet Berkan - Hürriyet