Yasal, yasadışı dinleme kayıtlarıyla ilgili yorum yapmayı bugüne kadar pek tercih etmedim. Fethullah Gülen'in sızdırılan telefon görüşmeleriyle ilgili de şurası "suç", burası "suç" analizlerini doğru bulmuyorum. Fakat konuşmaların içeriğine girmeden birkaç şey söyleme gereği duyuyorum. Burada Gülen'den daha çok, ahizenin diğer ucundakilerin durumuna dikkat çekmek istiyorum. Sabancı ve Koç'ların, sermayenin, kısaca beyaz Türklerin bir din aliminin kapısına düşmeleri bana çok vahim göründü.

Laik-beyaz Türk kimliği, dindarların ötekileştirilmesi üzerine inşa edilen bir kimlik. Fethullah Gülen de 12 Eylül'den 28 Şubat'a uzanan süreçte bu kimlik tarafından "düşman" olarak gösterilen cemaatin başındaki bir numaralı isim. Gülen, zamanında bu çevrelerce "irticanın başı" olarak kamuoyuna lanse edildi. Cemaat, "Muasır medeniyetler seviyesine ulaşma", "laik hukuk devleti inşa etme" ve "modern bireyler yetiştirme" ideallerinin önünde bir engel, "tehlike" olarak görüldü. Kuşkusuz bu zihniyet eski devlet ideolojisinin bir yansımasıydı.

Beyaz Türk kimliğini oluşturan değerlerin aşındığını, devlet ideolojisinin çağın gerisinde kalarak zamana yenildiğini kuşkusuz rahatlıkla söyleyebiliyoruz. Bunda yeni bir yan elbette yok. Fakat bu kimliğin tümden çöktüğünü düne kadar kimse rahatlıkla iddia edemezdi. Gülen Hoca'nın ortalığa saçılan telefon görüşmeleri, beyaz Türk kimliğinin eski bir bina gibi çöktüğünü gözler önüne serdi.

"Muasır medeniyet" idealinin temsilcilerinin, yıllarca düşman olarak ötekileştirdikleri bir din aliminin kapısına dayanmasını, onunla akçeli işler tutmasını, hukuktan kaynaklanan sorunlarında ona danışmalarını, demokratik yollarla seçilmiş bir hükümete karşı işbirliği geliştirmelerini laik beyaz Türk kimliğinin çöküşü olarak değerlendirebiliriz.

Yazının devamını okumak bu linki kullanabilirsiniz

Kurtuluş Tayiz - Türkiye
kurtulus.tayiz@aksam.com.tr