Baştan beri örgüt tarafından hep ötelenen silahsızlanma konusu, 6-7 Ekim’den önce İmralı’daki görüşmelerde somut olarak masaya konunca Kandil’den de dolaylı bir itiraz geldi. Yol haritasına doğrudan karşı çıkma yerine Kobani olaylarıyla dolaylı karşı çıkmayı tercih ettiler. Her ne kadar Kandil ve HDP, ortada bir yol haritası bulunmadığını savunsalar da, kendilerine sunulan taslak metinde silahsızlanma konusu açıkça yer alıyordu. Ortada bir yol haritası bulunmasaydı herhalde Öcalan, Resmi Gazete’de yayınlanan çözüm kararnamesi için “sürecin eylem planı” değerlendirmesi yapmazdı. Kobani eylemleri, aynı zamanda Kandil’in yol haritasına gösterdiği tepkinin sonucuydu. Sürecin sonuca doğru ilerlediğini ve sıranın silahsızlanma görüşmelerine geldiğini görünce çark ettiler.  

Ancak silahsızlanma meselesinden kaçış yok; bu madde, çözüm sürecinin nihai amacını oluşturuyor. Silahların tartışma konusu edilmediği bir çözüm süreci zaten söz konusu bile olmaz. Taraflar çözüm sürecine yeniden devam dediği için de yine masanın en önemli gündemini silahsızlanma oluşturuyor.   
Bugüne kadar örgütün eylemsizlik ilan ederek silahlı unsurlarını sınır dışına çekmesi devletin önceliğini oluşturuyordu. Ancak devletin bugünkü önceliği değişti. Çözüm sürecinin içinde yer alan bir isim, devletin değişen beklentisini şöyle anlattı: “Silahlı unsurları sınır dışına çekme konusu bir buçuk sene önceki talepti. O zaman hükümetin reformlara gitmesi için gündemin rahatlatılması gerekiyordu. Bu da iyi bir yöntemdi. Ancak hükümet bu sürede verdiği sözleri yerine getirdi ve reformları yaptı. O yüzden artık silahlı unsurların sınır dışına çekilmesi aşamasını geçtik. Artık yapılması gereken silahsızlanma. Fakat PKK’nın silahsızlanma konusunda adım atmak bir yana silahlanmaya çalıştığı gözleniyor. Bu da daha önceki konuşulanlara ve mutabakata uygun bir davranış değil. Bu yüzden PKK’nın artık karar vermesi bekleniyor. Barış mı istiyor yoksa silahlanma mı? Süreç bu noktada sıkıştı, karar PKK’da.” 

Devamı için tıklayın >>>