Bu kanlı döngü, 21 Mart 2013'te PKK lideri Abdullah Öcalan'ın "silahlar miadını doldurdu" mesajıyla kırıldı. Ancak PKK, isyanı durdurmasına rağmen siyasal dönüşümünü tamamlamaktan kaçındı. Gezi olayları ve 17-25 Aralık gibi Türkiye'de siyasi dengeleri sarsan gelişmelerin çözüm sürecini olumsuz etkilediği muhakkak; ama bu süreçte örgütün silahları bırakmaya hazır olmadığı görüldü. Öcalan için çözüm süreci, Kürt hareketinin dönüşümü ve siyasallaşmasıyken; Kandil ve HDP için bu süreç, silahlı varlığını legalleştirme ve siyasal statü elde etme savaşı olarak algılandı. İki yılın sonunda PKK, dönüşüme direnerek bir arpa boyu bile yol alamadı. Tüm enerjisini eski varlığını korumaya harcadı. Bu yüzden çözüm süreci aksadı ve planlandığı gibi ilerlemedi.  
* * *
Abdullah Öcalan, 2013 Newrozu’nda örgütünü silahları susturmaya ikna edebildi; bu Newroz'da ise PKK'yı silahları bırakmaya zorlayacak.  
28 Şubat günü Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan "silahları bırakma" çağrısına PKK ve HDP'den gelen tepkiye bakarak Öcalan'ın işinin kolay olmadığını söylenebiliriz. Zira Kandil, "silahları bırakma" çağrısının gündeme gelmesinden sonra daha da agresifleşti. Öcalan'ın silah bırakma için tarih vermediğini, sadece bir "niyet beyanında bulunduğunu" söylemeye başladılar. Kandil'deki bazı yöneticiler de "Önce devlet silah bıraksın" diyecek kadar ciddiyetten yoksun açıklamalar yaptı.  

Yazının tamamı için tıklayınız...