Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Yargıtay’ın kararlarında çok kere atıf yapılan bu kalıbı, nedense en çok küfürbaz politikacılar ve militan aydınlar kullanıyor. Kabahatlerini, nobranlıklarını, ahlaksızlıklarını “şoke edici fikir” ve “rahatsız eden düşünce” olarak kamuoyuna sunuyorlar. 

Bu tür “şoke edici” fikirlere, daha doğrusu saldırgan tutumlara, hakaret ve küfürlere maruz kalan isimlerin başında da Cumhurbaşkanı Erdoğan geliyor. Kendisine, eşine, çocuklarına yönelik hakaret ve küfürler “düşünce” ve “ifade” olarak sunuluyor. Aile ve kişilik haklarını hiçe sayan bu küfürlerin, konumu nedeniyle Erdoğan tarafından sineye çekilmesi gerektiği düşünülüyor.

* * *
Siyasi mücadelenin doğasında elbette sertlik vardır; liderler de sert eleştiri ve suçlamaların muhatabı olurlar. Ama bunun sınırsız bir psikolojik şiddete dönüşmemesi de gerekiyor. Sınırın olmadığı yerde hukuk da yoktur; hukuk, eleştiri özgürlüğünü teşvik ettiği kadar, bireyin kişilik haklarını savunma işlevi de görür. Dolayısıyla sınırın olmadığı yerde düşünce ve ifade hakkının kullanımından da bahsedilemez. 

Erdoğan’a karşı malum medyada yapılan eleştirilerin büyük kısmı ne yazık ki, küfür ve hakaret içeren ifadelerden oluşuyor. Bir “Şoke edici fikir” özelliği taşımıyor; aslında bir “düşünce” özelliği taşıdığı da şüpheli. En galiz küfürleri, nefret yayınlarını evrensel değerlerin arkasına saklanarak, düşünce ve ifade özgürlüğünün parçası haline getirmeye çalışıyorlar. Tıpkı terörü, düşünce ve ifade özgürlüğünün parçası haline getirerek savunmaya çalıştıkları gibi. 

yazının devamı için tıklayınız