Yüzlerce yıl Irak’ta hâkimiyet bizdeydi. O topraklarda adaleti biz tesis ettik. İçinde yaşayan herkese; dini, dili, ırkı ne olursa olsun merhametle muamele ettik. 

Hiç kimseyi ötelemedik, ötekileştirmedik. Irak bize hiç Irak olmadı. Irak’ın şehirleri Manisa gibi, Diyarbakır gibi, Edirne gibi bizim şehirlerimizdi. 

Konya neyse, Kayseri neyse, Kastamonu neyse Kerkük de bizim için oydu. 863 sene bizi bağrına bastı o şehir. Bize ana oldu, vatan oldu. 

Kadim şehri bir şiir gibi satır satır işledik. Ruhumuzdan ruh üfledik. Toprağının her karışına mayamızı çaldık. Töresi töremiz, türküsü türkümüz oldu. 

Kerkük bir şehirden öte, atan nabzımız, çarpan yüreğimiz oldu. Her şeyiyle bizim vatanımızdı. 

Yüzlerce sene sonra talihsiz bir şekilde bizden koparıldı. Kalbimiz yerinden söküldü. 

Misak-ı Millî sınırlarımızda olmasına rağmen elimizden gitti Kerkük. İşte ondan sonra Türkmenler kendi topraklarında öksüz ve yetim durumuna düşürüldü.

TÜRKMENLERİN BİTMEYEN ÇİLESİ

1958 yılındaki ihtilalde tarihin en ağır ve acı zulümlerine Türkmenler maruz kaldı. Sonrasında da sürekli kıyıma ve kırıma uğradılar. 

Faşist yöneticiler, zalim diktatörler soydaşlarımıza adeta kan kusturdular. Türkmenler feryatlarını yıllarca hoyratlarıyla haykırdılar. Gözleri hep Türkiye’de gönülleri hep Türkiye’yle olduğu için sitemlerini de sevdiklerine gönderdiler.

‘Odun yada
Hiç vermem odun yada
Kerkük gitse af olmaz
Ankara o dünyada’

Ankara kendi dertleriyle boğuşurken Türkmenler kimliklerini korumak için canla başla mücadele ettiler.

 Bu uğurda ağır bedeller ödeyerek ayakta kalmaya çalıştılar. Saddam döneminde de sonrasında da Türkmenlerin çilesi bitmedi.

 Öncesinde Araplaştırma politikasına maruz kalan Kerkük, sonrasında Kürtleştirme belasına muhatap oldu. Üzerlerinde sürekli demografik terör uygulandı.

 Seçimlerde oyları gasp edildi. Nüfus sayımlarında çeşitli hilelerle varlıkları yok sayıldı. Türkmenler Kerkük’te her zaman zenci muamelesi gördü. Öz vatanlarında garip, öz vatanlarında parya oldular. 

Bütün bu kaos ve karmaşalar içinde karanlıklardan kurtulup aydınlığa kavuşacaklarına dair inançlarını da hiçbir zaman kaybetmediler.

“Elbet yüzüm gülecek, bülbül güle erecek / Bu karanlık günlerin bir gün sonu gelecek.” diyerek ümitlerini diri tuttular.

YÜZ ÜÇ YIL SONRA 

Ve tam yüz üç yıl sonra nihayet Kerkük bir Türkmen valiye kavuştu. Mehmet Seman Ağa bir muştu oldu Türkmenlerin gönlüne.

 Kadim şehirde adeta bir devrim sevinci yaşandı. Böylelikle Ankara da, Kerkük’e sahip çıktığını bütün dünyaya gösterdi. Türk Devleti masaya yumruğunu vurdu.

 Bu tarihî adımın ne manaya geldiğini anlamak isteyenler, Sayın Devlet Bahçeli’nin bu hafta grup toplantısındaki muhteşem konuşmasını mutlaka dinlemeli. Bu konuşmada Sayın Bahçeli, devletimizin ufuk haritasını da şu cümlelerle net bir şekilde hatırlattı:

“Devran dönmüştür, asır Türk asrıdır, Türkiye asrıdır.

Kerkük yaşayacak, Türkmeneli doğrulacak, Allah’ın izniyle de ebediyen yaşayacaktır.

Biz ne Kerkük’ü unuturuz ne Musul’u zihnimizden çıkarırız ne de soydaşlarımızı sahipsiz bırakırız.

Kerkük’ten Doğu Türkistan’a, Karabağ’dan Kıbrıs’a kadar ahde vefanın adı olan bütün kardeşlerimizin yanındayız.”

ANKARA KERKÜK’TEN VAZGEÇMEZ

Sadun Köprülü yıllar evvel:

“Gören kara
Dağları gören kara
Her gün Türkmen ölürü
Kerkük’ü gör Ankara”

demişti. Ankara, Kerkük’ü unutmadığını ve asla vazgeçmeyeceğini soydaşlarımıza gösterdi. Tanıdığım bütün Türkmen dostlar Ankara’ya minnettar. Rabbimiz devletimize zeval vermesin.

TEBRİK

Biz de bu vesileyle Kerkük Valimiz Mehmet Seman Ağa’ya tebriklerimizi iletiyor; Türkmenlerin de, Kürtlerin de, Arapların da en adil dönemi yaşayacaklarına dair inancımızın tam olduğunu ifade ediyoruz.

 Bölgedeki bütün halkların barış ve huzur içinde yaşaması en büyük temennimizdir. Türkmen Valimizin bu ortamı tesis edeceğine inancımız tamdır.

Kendisini çok sevdiğimiz bir hoyratla selamlıyoruz:

“Ḳurut gözyaşın Kerkük
Altundur daşın Kerkük
Birleş ḳardaşlarınla
Yükselir başın Kerkük”

Mahmut Bıyıklı / Haber7