03 Kasım 2026 Salı günü yapılan seçimlerde Demokrat Parti adayları Kongre’nin iki kanadını oluşturan Senato ve Temsilciler Meclisinde Cumhuriyetçilere karşı çoğunluğu elde ederek tarihi bir başarı kazanmışlardır. Bu seçimler sonucunda yedi (7) eyalet Cumhuriyetçilerden Demokratlara geçmiş durumdadır. Son güncellemelere göre (07 Kasım 2026, Cumartesi) iki eyalette (Alaska ve Mississippi) henüz sonuçlar belli değildir. Bu sonuçla Demokratlar kritik karar alma eşiğini Senato’da aşmış durumdadırlar. Yine Demokratlar Temsilciler Meclisinde ise 237 sandalyeyi garantileyerek (Son güncellemeye göre 435 sandalyeden 384’ü sayılmıştır) 218 barajını aşmışlardır.

Bu seçimde beş eyalette Amerikan Tarihi açısından ilkler yaşanmıştır. Michigan Eyaletinde Abdul El- Sayeed Cumhuriyetçi Mike Rogers’ı geride bırakarak Senatoya seçilen ilk.

Müslüman senatör olmuştur. Liesha Lance Bottoms Georgia Eyaletinde Amerikanın ilk vali seçilen siyahi kadın olmuştur. Deb Haaland New Mexico’da vali seçilen ilk yerli (Indian) kadın olmuştur. Chris Pappas New Hampshire’dan seçilerek Senatoya giren ilk açık eşcinsel senatör olmuştur. Peggy Flanagan ise Minnesota’da seçimi kazanan ilk Amerikan yerlisi kadın olmuştur. Texas’ta 38 yıl sonra ilk kez bir Demokrat aday Senatör seçilmiştir. Kansas’ta ise tarihi bir fark ile Adam Hamilton 94 yıl sonra Senatoya giden Demokrat senatör olmuştur.

Keza Kuzey ve Güney Carolina’da uzun bir aradan sonra (2008 ve 1998) ilk Demokrat Vali adayları kazanmışlardır. Senato ve Temsilciler Meclisi için sonuç beklenen eyaletlerden gelen sonuçlara göre her iki mecliste de kritik karar alma eşiğini aşmış bulunan Demokratların kazanan aday sayıları daha da artabilir. Zira bazı eyaletlerdeki oy sayımlarında Demokratlar önde görünmektedirler.

Bu sonucun ortaya çıkmasının nedenlerine dair çok sayıda değerlendirme yapılmıştır.

Ancak, yapılan değerlendirmelerin ana odak noktaları bazı hususlarda yoğunlaşmış görünmektedir. Birçokları için başat nedenin Trump’ın marka değerinin ve Amerikan toplumu nezdinde kredibilitesinin azalması ve Trump figürüne duyulan öfkenin olduğu söylenebilir.

Zira diğer nedenleri ortaya çıkaran faktör Trump faktörüdür. Bir Amerikalı dostum Trump ailesinin ve politik yakınlarının Amerika’da ve dünyada devasa rüşvet olaylarında rol aldığını, söz konusu parasal miktarların inanılmaz boyutlarda olduğunu ifade etmiştir. Epstein Dosyasındaki Trump ve çevresine dair bilgiler de Amerikan kamuoyunu etkilemiştir. Diğer neden olan hayat pahalılığının artışı Amerikan toplumunun büyük kısmını temel ihtiyaç maddelerinin temininde yüksek fiyat artışlarıyla karşı karşıya bırakmıştır. Özellikle enerji ve yakıt fiyatlarındaki artış toplumun tedarik sorunlarını ciddi düzeyde etkilemiştir. Toplumda bunun müsebbibi olarak Trump’ın görülmesi nedeniyle Trump’a karşı gittikçe artan bir toplumsal öfke birikmiştir. Başkanlık kampanyasındaki vaatleri içinde Amerikanın kendisine ve içine odaklanarak Amerika’yı yeniden büyük Amerika yapmak, eskiyen altyapı sistemlerini yenilemek ve yeni istihdam yaratmak, Amerika'nın dışarıda enerji harcadığı tırnak içinde “Biden’ın beceriksiz politikaları yüzünden dahil olduğu savaşları” bitirmek, vb olmasına rağmen bu konularda tam tersine uygulamaları yapan Trump’a karşı geleneksel Cumhuriyetçi tabanının güçlü olduğu eyaletlere bile tepki oluşmuştur. Trump’ın aşırı ben merkezli söylem ve tutumu işler kötüye gittiğinde aksine bir nefret ve olumsuz karşı tepki doğurmuştur.
Trump’ın aşırı ben merkezli politikalarından biri olarak görülen İran Savaşı ise fiyat artışlarını körüklemiştir. İran’ın Hürmüz Boğazı'nı kapatması dünya genelinde yakıt fiyatlarını yükseltmiştir. Savaş harcamaları ve savaştan kaynaklanan kredibilite kaybı ise henüz bu hesaba dahil değildir. Amerikan kamuoyunda İran Savaşının yeterli onay almadığı (Kamuoyu anketinde % 63’lük bir kesim Amerikanın İran'a saldırmasını yanlış bulmaktadır) görülmektedir. Bu aynı zamanda Trump için verilen onayın yetersizliğini göstermektedir.

Bütün bu olumsuz gelişmenin bir araya gelişi bu olayların Trump’ın ben merkezli kararlarından kaynaklanıyor algısı T. Barrack’ın ifadesiyle “Bizatihi meşruiyet dağıtan Trump için meşruiyet krizi” doğurmuştur.

Amerikan nüfusu içinde önemli yer tutan hispanik ve siyahi kesimlerin Oy davranışlarını değiştirmeleri Güneydeki eyaletlerde anlamlı bir oy kaybına neden olmuştur. Trump’ın adeta özel bir karar ile uyguladığı göçmenlik politikalarına, gümrük muhafaza polisinin (İCE) sert ve aşırı uygulamalarına bir tepki doğmuştur. Daha ulusal bir perspektiften bakıldığında Trump’ın Cumhuriyet Muhafızlarını istihdam biçimi ve algısı da sıradan Amerikan vatandaşlarında bile tepki uyandırmıştır. Bürokratik gücün aşırı ve orantısız kullanımı toplumda aksi tesir yapmıştır. Sert liderleri beğenen Amerikan Toplumunun erkeklerinin % 50’si Demokratlardan yana oy kullanmıştır. Cumhuriyetçilerin fazla oy aldığı tek kesim beyaz erkeklerdir, Cumhuriyetçiler % 53 Demokratlar ise % 45 oy almışlardır. Ancak bu oran siyah erkeklerde % 12’ye karşı % 86, hispanik erkeklerde % 139’a karşı % 58, Asyalı erkeklerde % e1’e karşı

%68 oranda Demokratlar lehinedir. Kadınların geneli ise % 40’a karşı % 59, beyaz kadınlarda % 46’a karşı % 52, siyah kadınlarda % 6’ya karşı % 93, hispanik kadınlarda % 6’ya karşı % 68, Asyalı kadınlarda ise % 27’ye karşı % 72 oranında Demokratlar lehine oy verilmiştir. Özellikle kadın seçmenlerin Trump ve Cumhuriyetçiler karşıtı tutumları dikkat çekicidir.

Yukarıda özetlediğimiz Trump politikaları geleneksel Amerikan değerlerine aykırılıkları bir yana sebep oldukları yıkımdan dolayı temel demografik dayanaklarından olan Latin kökenli ve işçi sınıfından seçmenlerin tutum değiştirmesine neden olmuştur. Ayrıca aşırı dışlayıcı göçmen politikalarından dolayı Amerikanın dünyanın her tarafından çektiği nitelikli göçmenlerin kaybedilmesine neden olacağına dair sosyal medyada hayli video da dolaşıma sokulmuştur.

Seçimlerdeki hezimetin ardından Başkan Yardımcısı JD Vance sosyal medya hesabından bir açıklama yaparak en temel neden olarak İsrail ile birlikte İran’a saldırarak başlattıkları savaş olduğunu işaret etmiştir. Seçmenlerin tekrar Cumhuriyetçilere dönmesi için dört ana strateji önermiştir: Savaşa son verin; hayat pahalılığı ve enflasyona odaklanın; Amerika’ya öncelik veren politikalara odaklanın; İsrail ile ilişkilerinizi değiştirin. Bu önerilerin hepsi de değerli olmakla birlikte özellikle İsrail ile ilişkilerin değiştirilmesi meselesi son yıllarda Amerikan toplumunda ortaya çıkan Siyonist politikalara karşıtlık ile de ilişkili görünmektedir. Bu konuda JD Vance’in yalnız olmadığı aşikardır. JD Vance mesajında politik açıdan olumlu ve umutlu bir mesaj vermeyi de ihmal etmemiştir. 2028 yılındaki başkanlık seçimlerinde güçlü bir adaydır.

Bu yeni seçim sonrası kompozisyon 2028 yılında yapılacak Başkanlık ve Başkan Yardımcılığı seçimlerine kadar Amerikan siyasetinin belirleyici aktörü olacaktır.
Bu seçimlerin muharrik güçlerinden biri olan Zohran Mamdani bu değerlendirmenin çok üzerinde epik bir beyanat vermiştir. Demokratları zafere taşıyan ilk işaret fişeği ve sembol olan muharrik güç temsilcilerinden biri olan Zohran Mamdani’nin epik beyanından önce bizatihi kendisi üzerinde duralım. 04 Kasım 2025 tarihinde New York Belediye Başkanlığı seçimlerini kazanarak 01 Ocak 2026 tarihinde görevine başlayan Z. Mamdani makamını aşan bir politik pozisyonunun ve reputasyonun (Tanınmışlığın, şöhretin) sahibi olmuş, hem Amerika’da hem de dünyada yeni kuşağın temsilcisi ve ümidi haline gelmiştir. Demokratların bu son düzlemdeki başarılarının arkasında Trump ve kötü politikalarının ve bunların yanında gittikçe maliyeti artan yaşam koşullarının negatif etkisinin arka yüzünde pozitif etkiler arasında Zohran Mamdani’nin seçilme ve doğru icraatlar yapma başarısı bulunmaktadır. Son derece toplumlara sıcak gelen karizmatik bir lider olan Z. Mamdani, kötü Trump politikalarına karşı söylem ile değil tüm ve eylemleri ile soft ancak etkili ve sempatik muhalefetiyle Amerikan toplumu için sürükleyici bir lider haline gelmiştir. Hatta Gazze konusundaki hassasiyeti ve toplumun kırılgan kesimlerini kucaklamasıyla dünya için de bir ümit haline gelmiştir. Mamdani seçim sonuçları üzerine yaptığı açıklamasıyla da karizmatik liderliğini ortaya koymuştur: “Bu ülke yeni bir liderlik nesli seçti. İktidarımızı Amerikalıların cüzdanlarında hissedebileceği değişimi sağlamak için kullanmalıyız.

” Michigan’da seçim kazanan Senatör Abdul El- Sayed için “Oysa Onun seçilmesi pek çok insan için çok şey ifade ediyor. Kendisine karşı harcanan olağanüstü miktardaki paraya, her gün karşı karşıya kaldığı ırkçılığa ve iftiralara rağmen bu zaferi görmek çok değerli. Mamdani’nin ifadeleriyle “Yeni liderlik nesli yaşam maliyetini düşürme, bombalamak yerine inşa etme ve kendilerine gücünü emanet eden emekçi halka asla ihanet ermeme yetkisine sahip bir nesildir”.

Ayrıca bu liderlik neslinin sahici tutum ve yaklaşımını da bu epik beyanında övmüştür. Mamdani’nin konuşma tarzı H. Truman’ın rakiplerinden karizmatik aday, gezegeni savaş sahası olarak değil bir paylaşım zemini olarak gören bir Amerikan rüyası inşa etmeyi öneren Henry Wallace’ın üslubuna benzemektedir. Eğer bu yeni nesil elitler Amerikan siyasetini domine edebilirler ise Amerikanın dünyanın geri kalanının tamamıyla olmasa da büyük bir kısmıyla yeni bir iletişim ve birlikte yaşama modeli geliştirebilirler. Mamdani’nin yalın ve rahat tavırlarıyla insanlarla kurduğu ilişkilerin böylesi güçlü ve öz bir mesaj içerdiğini görmek mümkündür.

Bu yüzdendir ki, bu Amerikan ara seçimlerin dünyaya etkileri kadar en azından liderleri itibariyle Dünyadaki genel toplumsal gelişmelerin ve yeni dünya görüşlerinin ve hakim yönelişlerin de bir paralel yansıması olarak görülebileceği dışlanmamalıdır. En azından seçim sonrası El- Sayed, Mamdani gibi yeni nesil liderlerin konuşmaları ve yaklaşımları Amerika içine olduğu kadar Amerika dışına da mesajlar içermektedir. Her büyük küresel büyük güç gibi son iki yüzyılın süper gücü Amerika için de aslolan büyük güç olarak yaşamaya ve küresel nüfuzunu yaşatmaya devam ettirmek ana hedeftir. Dünyanın tamamı olmasa da büyük kısmı üzerinde bir etki hatta yönetim sahibi olmaksızın Amerika yaşayamaz.

Amerikan siyasetine ve güç dengelerine etkilerine gelince şimdiden yeni kazanan ekibin Trump’a “Avukat bul kendine!” ifadesi aşırı bir ifade olmakla birlikte Demokrat bloğun Trump için bazı zorlayıcı tasarruflarda bulunabileceği vurgulanmaktadır. Bütçenin onaylanması, bazı üst düzey kamu ve yargı mensuplarının atanması, vb hususlarda meclisin kısıtlayıcı olacağı anlaşılmaktadır. Buna karşı Trump’ın kozu ise kendisinin de belirttiği gibi “Vetodur”

. Rasyonel olarak baktığımızda Amerikanın bazı temel politikalarını değiştireceğini düşünmek hata olur. Devlet aygıtı bunları bugüne kadar Trump eliyle uygulamayı tercih etmiş ise de yarın başka bir liderle de bunu yapabilir.

Şimdi Amerikan Devletinin çelik çekirdeğine inebiliriz. Krishan Kumar’ın İmparatorluk Tasavvurlarında uzunca yer verdiği çok uluslu imparatorluk dizaynının yarattığı güç modeli Amerikan İmparatorluğu için de geçerlidir. Amerika çok uluslu yapıları toleransla, erdemle, vs değil, doğrudan herkesi ırk, dil, din, görüş, vb ayrımı yapmaksızın “Amerikalı” kimliği üzerinden dizayn etmiştir. Bu o kadar güçlü bir işletim sistemidir ki, büyük göçmen dalgalarının azaltılması veya sınırlandırılması 1924 tarihli katı kota yasalarıyla sonırlandırılmış ise de 1965 tarihli Hart- Celler Yasası ile ABD göç sistemini kökten değiştirerek eski kotaları ve sınırlamaları kaldırmıştır. 1924 yasayla Güney ve Doğu Avrupa'dan gelen kitlesel göç durdurulmuştur. Hart- Celler Yasasının çıkmasıyla da Asya ve Latin Amerika ülkelerinden günümüze kadar uzanan yeni bir yasal göç dönemi başlamıştır.

Zaten sıradışı niteliklere sahip beyinler için Einstein Vizesi gibi olağanüstü prosedürlerle dünyanın her yerinden göçmen kabul edilmektedir. Bu süreç Trump politikalarına rağmen devam etmiştir. Geçenlerde ikonik bir fotoğraf gördüm. Uluslararası Matematik Olimpiyatlarında derece kazanan Amerikan Olşmpşyat Takımının fotoğrafıydı.

“Amerika sizinle gurur duyuyor” tarzında bir alt yazı ile sunulmuştu. Fotoğraftaki öğrencilerin tamamı Asya kökenli Amerikalı idi!.

Asyalı Amerikan vatandaşı kadınların % 72 oranında Demokratlar lehine oy vermelerinin rasyonalitesini iyi anlamak gerekiyor. Trump politikaları Amerika’yı yeniden bir daraltılmış ulus devlet yapmaya uygun politikalar. Bu Amerika'da yaşayan göçmen topluluklar hatta yerli vatandaşlar için ciddi bir risk taşıyor. Diğer yandan Zohran Mamdani’nin ifade ettiği yeni Amerika’yı kuracak “Yeni nesil lider ve yöneticilerin de” göçmen topluluklara ihtiyaçları var, sadece onların değil, Amerika’yı büyük güç olarak korumak isteyen “Çelik çekirdeğin” de ihtiyacı var. Bu kadar yüksek oranda siyahi, Latin ve Asya asıllı vatandaşların Demokratlara yönelmesi kadar Demokratların da onlara yönelmesinin büyük payı var. Şunu ifade etmek gerekir ki, Demokrat Partinin aşırı parçalanmış, farklı etnisitelerden erkek ve kadınların oylarını hedeflemiş görüntüsü bizi yanıltmasın. Demokrat Parti geçmişi nasıl olursa olsun güncel olarak Amerikan Devletinin çeperinde sürekli yeni dünyalar doğuran bir bulutsu yapı gibidir. İnisiyasyon Demokrat Parti eliyle gerçekleştirilir. Ancak, son ara seçimlerde bulutsu yapıdan doğrudan devletin çelik çekirdeğine ve siyasi yapıya Amerikan toplumunun her kesiminden sistematik bir transfer yapılmıştır.

Peki, bizdeki soruyu Amerika için de soralım: bu yabancı göçmenlerden oluşmuş kadrolara devlet teslim edilir mi? Onlara yönetim icra edebilirler mi? Burada öncelikle yabancı kavramında bir anlaşmazlığın olduğunu düşünüyorum. Köyde kırsalda yaşayanların dışında gördüğümüz kişi yabancıdır. Şehirde ise dışarıdan bile gelse herkes kentlidir, kentli olmak zorundadır, zira kent hayatının kuralları herkes için geçerlidir, herkes yararınadır.

Amerika'da da yabancı kavramı pasaportla gelen kişiler için geçerlidir. Amerikan vatandaşı olmuş, sistem içinde haklarını kullanan ve yükümlülüklerini yerine getiren herkes Amerikalıdır, eğer Amerikan pasaportu taşıyorsa o pasaportun ayrıcalıklarından yararlanır, karşılığında vatandaşlık bağıyla sadakat duyar. Dolayısıyla Kanuni Döneminde Hırvat Rüstem Paşa ne kadar Osmanlıysa Sokullu Mehmet Paşa ne kadar Osmanlıysa El-Sayed de o kadar Amerikalıdır. Bu insanların Müslüman, Katolik- Hıristiyan, Ortodoks- Hıristiyan, Yahudi veya İngiliz, İrlandalı, Çinli, Japon, Hintli, Mısırlı, vb olmaları sonucu değiştirmez. Romaya sadakatle bağlı olan herkes Romalıdır. Roma pasaportu bütün Romalılar içindir. Kan veya kültürel bağ nostalji yaratır ancak bir devletin egemenlik sahasında vatandaşlık bağıyla bağlı olmak ayrıdır. Teşbihte hata olmaz, Hazreti Hüseyin (ra) Kufelilerin daveti üzere yola çıktığında zeki şair Ferazdak’ın (M.

641- 732; Emevi Döneminin üç büyük şairinden biri; Arap edebiyatının en büyük hiciv ve methiye ve yergi şairlerinden) kendisine söylediği “Kufelilerin kalpleri seninle ama kılıçları Ümeyyeoğullarıyladır (Emeviler/ Yezit ile); kaza ise gökten iner ve Allah (cc) dilediğini işler” ikazı ve metaforu muhteşemdir. Burada Hazreti Hüseyin kalplerin sultanıdır, ama kılıcın sultanı Emevilerdir, zira devlet hükümranlık yetkisi onlardadır. Bu metaforu içinde yer aldığımız Türk Dünyasındaki devletlerin halkları için de kullanabiliriz, İslam ümmetinin devletlerinin içinde yaşayan halk için de! Aslolan iki sultanlığın da tek elde olması, iki tarafgirliğin de aynı Sultanlık için yapılıyor olmasıdır. Bu söz modern zamanlarda bile geçerliliği devam eden saltanatlı bir sözdür.

Amerika bu gerçekliği “kesben” kazanmış bir imparatorluktur. “Vehbi veya tabii” olarak kazanmış diğer imparatorluklardan farklıdır. Çünkü Amerikan vatandaşlarının, Amerikalıların hepsi göçmen kökenlidirler. Amerikalı olma kesben kazanılmış bir haktır.

Bu uzun paragraf bir Amerikan propagandası değildir; Amerikan imparatorluğunun sadakat bağının analizi, sistemin kendini yenileme çabalarının teşhisine yönelik bir değerlendirmedir. Zira buradan başka bir noktaya varmak istiyorum. Önceki yazılarda mükerreren İran Savaşı ABD’yi dönüştürecek demiştim. Aslında sadece İran Savaşı değil, dünyada yükselen Çin gibi yeni güçler ve Amerika’nın normalin üzerinde kan kaybetmeye başlaması bu dönüşümü zorunlu kılıyor. Tıpkı Büyük Britanya İmparatorluğunun dönemsel olarak iradi ve içsel transformasyon geçirmesi gibi. Bu çerçeveden şunu ifade edelim ki, Büyük Britanya İmparatorluğunun ilk ilhak ettiği millet olan İskoçlar daha sonraki büyük sömürge imparatorluğunun sahipleri ve elit yöneticileri olacaklardır. Kölelik Dönemi Büyük Britanya'sı ile köleliği yasaklayan Büyük Britanya farklı unsurları işletim sistemine dahil etmiştir. 1. Dünya Savaşında beşeri, finansal ve teknoloji anlamında büyük güç kaybeden Büyük Britanya İmparatorluğu metropollerini ve güç aygıtlarının ortak şifrelerini periferiden yani sömürgelerden gelen nitelikli nüfusa açmıştır.

2. Dünya Savaşı sonrası ise sömürgelerinin bağımsızlıklarını tanımış ama başka bir ekonomik ve kültürel işletim sistemi yaratmıştır. 2000’lerden sonra ise İngiltere bambaşka bir işletim sistemi ile işlevselliğini, küresel hegemonyasını sürdürme hedefini gerçekleştirmeye çalışmıştır. Başarılı olduğunu da söyleyebiliriz. Son dönemlerde Amerikan İmparatorluğunun politik aristokratlarının daha performansı yüksek ve güncel risklere karşı bağışıklığı yüksek bir işletim sistemi geliştirmeye çalıştıklarını düşünüyorum. Bu sistemin aktörlerini Büyük Britanya gibi sömürgelerinden toplamıyor; aktörler zaten İmparatorluğun metropollerinde yaşıyorlar. Bir kısım yüksek nitelikli olanlarını da kontrollü yaratılmış sosyal ve siyasi kriz sahalarından devşiriyorlar, onları naturalize etmek biraz daha kolay oluyor. Çünkü üstün nitelikli bireyleri aşiretleri veya aileleriyle değil bireysel olarak kabul ediyorlar. Bu tür standart üzeri bireylerin sistemin teknik bünyesine entegrasyonu kolay oluyor. Ancak, içinde vatandaşlık bağıyla bağlı yaşayanlar artık teknik bireyler olmalarının çoktan ötesine geçmişler. Onlar geleneksel ifadesiyle “Amerikalılar”. El Sayed, Zohrani, Kamala, Obama, vs elit Amerikalılardır.

İngilizce öğreten Youtuber Jennifer “Eğer Obama’nın esprilerini anlayabiliyor, kelimelerini yakalayabiliyorsanız, İngilizceyi ileri düzeyde konuşuyor ve anlıyorsunuz demektir”

diyebiliyor. Bir dostumun Amerikalı arkadaşı da El Sayed için böyle diyor “İngilizceyi hepimizden iyi konuşuyor” . Şüphesiz bu geleneksel Alman millet anlayışına dayalı bir yaklaşım. “Almanya’da veya dışında Almanca konuşan herkes Almandır”. Hitler paranoyasına rağmen bu idrak bugün de geçerlidir. Amerikan İmparatorluğu da bir parça Almandır. Trump paranoyasına rağmen Amerikan sistemi de tekrar bu kıvama geliyor.

Amerikan İşletim Sisteminin İngiliz İşletim Sisteminden farkı da şu olsa gerek, göçmenler artık yabancı değil, Amerikalı! 2. Dünya Savaşında Avrupa’ya ayak basan siyahi Amerikan askerleri ne de şaşırtmıştı Avrupalıları! Siyahi kurtarıcılar sömürgecilik döneminin atıflarından bağımsız algılanıyorlardı. Zaten bu da Amerika’da siyahi nüfusun savaş sonrası Amerika’da kendi hakları için mücadelelerine manevi kaynak ve cesaret sağlamıştı.

İmparatorluklar var oldukça yukarıda anlatmaya çalıştığım türden imparatorluk dizayn ve işletim sistemleri de var olmaya devam edeceklerdir. Bu tür gelişmiş sistemlerde yaşayanlar, bu sistemin herhangi bir düzeyinde ya da aksamında fonksiyonel olanlar diğer insanlardan farklı düşüneceklerdir.

Düz bir bakış açısıyla değerlendirdiğimizde Amerikan politikasında daralma ve genişleme, yükselme ve alçalma periyotları birbirini takip eder. Bir iyi dönemi kötü dönem, bir kötü dönemi iyi dönem takip eder. Ortalama bir Amerikalının politik değişimlerle ilgili derin bir ilgisi ve bilgisi de yoktur. Amerika'da yaşayan dostlarımla yaptığım görüşmelerde seçimleri, seçim sonuçlarını bu anlamda olağan karşılayan hayli kişi var. Fakat bu bir bakış açısı farklılığıdır.

Öncelikle Amerikan toplumunun % 10'luk dilimiyle ilgili değişim ve politikalara odaklanmak isabetli olabilir. Değişimin de duygusal, sosyal, siyasal ve güce ilişkin kodlarına dikkat etmek gerekir. Tıpkı son dönemde gerçekleşen Brezilya, Sırbistan, Macaristan, İsrail ve Amerika seçimleri gibi bazı olayların anlamı ve etkileri göründüğünden büyük olabilir.

Bir ara düşünce olarak şunu da ifade etmeliyim ki, Amerikada yaşayan, eğitim gören, küresel şirketlerde çalışan , yüksek nitelikli insanımızın olduğunu hepimiz biliyoruz. Keza Türkiye içinde geçmişte yetişmiş bir grup elit insanımız da mevcuttu. Dilerdim ki, Amerika’daki bu değişimler içinde Zohran Mamdani, Abdul El- Sayed, vb liderlerin arasında bizimkiler de olsun. Zira Amerika bir imparatorluk olduğu kadar içinde farklı güç odaklarının ve temsilcilerinin yaşadığı bir üst platform. Bizim o platformda da olmamız gerekirdi.

Buna dair bir perspektifimiz olabilirdi. Bu henüz neticesi tam oluşmamış, ciddi bir güç rekabetinin uzantısı olan gelişmelerin Türkiye’yi de şu veya bu şekilde etkilemesi kaçınılmazdır. Aynı ilişki biçimleriyle aynı modda devam edemeyiz. Ülkelerin içindeki güç merkezleri, algılar, anlayışlar, siyasi organizasyonlar, vb değişirken ya da sayıca çeşitlenirken biz değişmeden devam edemeyiz.

Fasit ve faydasız hatta yeni durumda bizatihi kendi gücümüzü tahrip eden gündemlerden çıkmamız faydalı olabilir. Zorunlu da olabilir… Elbette, Allah (cc) doğrusunu bilir…..