Sanki daha dün gibi…

Abdullah Öcalan’ın Kenya’da yakalanmasının üstünden tam on yıl geçmiş. Eminim hepiniz hatırlarsınız. Başbakan Ecevit, Öcalan’ın Türkiye’ye getirildiğini açıkladığında önce şaşırmış,hatta inanamamıştık.

Aradan geçen on yılda, Öcalan’ın Suriye’den ayrılmasından yakalanışına kadarki dönemle ilgili çok yazı,hatta kitaplar yazıldı. Gelişmeler ayrıntılı olarak didiklendi. Ancak, 10 uncu yıldönümdeki yayınlar hepimize yeni bilgiler veriyor. Gelişmeleri daha sağlıklı inceliyor ve daha da önemlisi daha doğru veriler karşımıza çıkıyor.

Rıdvan Akar’ın  32 inci GÜN programında yayınlanan belgeseli, Nur Batur’un Sabah gazetesindeki dizisi ve Hulusi Turgut’un Hürriyet’teki Öcalan’ın Türkiye’ye getiriliş öyküsü bir hazıne yükü bilgiyle dolu.

Benim çok yakından izlediğim, Yunanistan’ın bu olaydaki rolüydü. Atina hükümetleri, yıllar boyunca Öcalan’ı kullandılar. PKK’yı kollayıp korudular. Bir Kürt lobisi kuruldu. Hükümetler  bu faaliyetler için bir fon dahi oluşturdu. Resmi kişilerin dışında emekli askerlerden veya Türk düşmanı kişilerden oluşan bir kesim de,  hem bu parayı kullanmak, hem de Türkiye aleyhtarı faaliyetlerin prestijinden yararlanmak için kolları sıvadılar. Öcalan’a ziyaretlerden tutun da, PKK’ya eğitim,hatta Atina yakınlarındaki  Lavrion kampında, Türkiyeden kaçan PKK’lı göçmenlere kucak açmaya kadar uzanan son derece önemli destek verdiler.

Nur Batur’un dizisi çok önemli,zira Öcalan’ın “Yunanistana vizesiz girme suçundan!” dolayı yargılandığı mahkemenin zabıtlarına dayandırıyor.  Orada da çok net bir şekilde, Öcalan’ın en büyük hatasının Yunanlı dostlarına inanmak olduğu ortaya çıkıyor.

Yine aynı zabıtlardan anlaşılıyor ki, Yunanlılar ikiye bölünmüşler.

Bir yanda, dönemin Başbakanı Simitis ve onun gibi düşünenler, yani biran önce Öcalan sorunundan kurtulmak isteyenler DİĞER YANDA ÖCALAN’I Türkiye’ye karşı kullanmak isteyenler. Sonunda, sağduyu galip geliyor ve Öcalan lobisi silinip gidiyor.

Ben, Öcalan’ın yakalanmasında Pangalos’un rolünü hep merak etmişimdir. Kendisiyle de defalarca konuştum.

Öcalan’ın Güney Afrikadaki bir Yunan asıllı Güney Afrikalının dev bir çiftliğine gönderilmesinin planlandığını, ancak bir türlü vize alınamadığı için, Kenya’da birkaç gün kalması gerektiğini, en büyük hatasının, o birkaçgünü Yunan elçiliğinde geçirmesine göz yummak olduğunu anlatmıştır. Pangalos’a göre, Öcalan’ın yerinin anlaşılması, Yunan istihbaratının Amerikan taraflısı kişilerinin Washington’a rapor etmeleri yol açmıştır.

Kim ne yapmışsa yapmış ve iyisini yapmış. Eğer o günlerde Başbakanlıkta Simitis oturuyor olmasaydı, bugün Ege’de barış rüzgarları esmezdi.