'Bana bak!

Hey!

Avanak!

Elinden o zırıltıyı bıraksana!

Sana,

üç telinde üç sıska bülbül öten

üç telli saz

yaramaz!'

Kitleleri etkilemek ve harekete geçirmek için bir orkestraya ihtiyacı vardı Nazım'ın. Zira üç telli sazın üç telinde öten üç sıska bülbül acından ölmüş ve cenaze marşını çalmak orkestrasına düşmüştü.

Fakat ne olduysa o zaman oldu. Üç telli sazın her teli yüzlerce bülbülle dolup taştı. Şeytanını bileme; ama sanatından söz edeceksek üç telli saz geçince Bozkır'ın Tezenesi'nin eline, bir orkestraya dönüştü. Ağacından ancak 'deli tiryakilere içi afyon lüleli bir çubuk' yapılabileceğini söyleyen Nazım'ı tekzip etti Neşet Ertaş bozlaklarıyla ve tezenenin tutuluşuna bağlı olduğunu gösterdi kudretin. 'Gönül Dağı'na yaslanarak vuruldu mu üç tele, dağlar yerinden oynar, nehirler yatağını değiştirebilirdi.

*

Kırşehir Valiliği tarafından 'Bozkırın Tezenesi Neşet Ertaş'a Armağan' kitabındaki ilk yazı A. Ali Ural'a ait. Yukarıdaki ilk satırlar da oradan.

Fahri Tuna'nın editörlüğünde hazırlanan kitapta yer alan diğer yazarlar:

Ahmed Güner Sayar, Bayram Bilge Tokel, Can Dündar, D. Mehmet Doğan, Ercan Yılmaz, Erol Parlak, Fahri Tuna, Haydar Ergülen, Hüseyin Akın, Hüseyin Su, Mehmet Nuri Yardım, Mehmet Şeker, Nurullah Genç, Orhan Hakalmaz ve Yıldız İbrahimova.

*

Neşet Ertaş'ı 'Gönül Dağı'nda bir garip' olarak tanımlayan ve bence çok isabetli davranan Sadık Yalsızuçanlar, bir hatırayı şu şekilde özetliyor:

Sağ-sol çatışmasının şiddetli olduğu günler... Neşet Ertaş, Saray Sineması'nda konser veriyor.

Gençler dönemin gözde 'slogan'larıyla örülü şarkılarından isteklerde bulunurlar. Neşet Ertaş biraz sustuktan sonra, her zamanki mütevazılığı ile şöyle der:

'Ağam, biz böyle parçalar bilmeyiz. Biz gönülle çalar, gönülle söyleriz.'

yazının devamı için tıklayınız