4+4+4 meselesini konuşacaksınız.. Daha doğrusu anlamaya çalışacaksınız..
Birbirinize soracaksınız..
Okul yaşı beş mi altı mı?
Bi beş oluyor..
Bi altı oluyor..
Papatya falı gibi.. Beş, altı; beş, altı..
Papatyanın son yaprağı bakalım kaç diyecek?
Ortaokul dönemine geri mi dönülüyor?
Evet..
Hayır..
Ortaokul sistemine dönülmüyor, ilköğretime ikinci kademe getiriliyor..
Evet mi hayır mı?
Havet!
Peki, okul öncesi eğitim?
O gazoz oldu..
*
Avrupa’yı örnek gösteriyorlar; o çocuklar kaç aydan itibaren alıcı, okul öncesi eğitim ne zaman başlıyor bi inceleyin diyorlar..
Bunu diyorlar ama okul öncesi eğitime başlama yaşı ile okula başlama yaşını birbirine karıştırıyorlar..
Şu da çok daha önemli..
Çocukların alıcı olmaya başladığı yaş mevzu bahis ediliyor da alıcılara ne verdiğimiz mevzu bahis edilmiyor..
Aslında mesele bu..
Somut örnek mi?
İngilizce Yeterlilik Endeksi’nde 44 ülke arasında 43. olduk.. 15 yıl önce de aynıydı, 20 yıl önce de bugün de.. Okullarda İngilizce dersi vardır ama İngilizce öğrenen yoktur..
İngilizce eğitim alan ama İngilizce bilmeden liseyi bitiren milyonlarca genç yetiştirdik..
Aslında zor iş ha..
Çocuğa sekiz yıl İngilizce okut, tın tın mezun et!
Üniversitede tez konusudur..
*
İngilizcenin durumu böyle de Türkçe farklı mı?
Değil.. Çocuk 12 yıl okuyor, üç cümleyle kendini ifade edemiyor..
Türkçe dersi görmüş, üstüne; dil bilgisi, edebiyat, kompozisyon..
Sonuç, elde var sıfır!..
Ver kâğıdı kalemi üç cümleyi peş peşe yazamıyor.. Başı sıkışsa dilekçe karalayamıyor!
Demek ki problem alıcının yaşında değil, problem vericide, nasıl verildiğinde..
Tarih de böyle, coğrafya da, matematik de.. Sosyolojiyi, felsefeyi hiç sormayın..
Hele felsefe!
Baş düşman..

Yazının devamı için tıklayın >>>>