Son eksen tartışmasının yüzeyselliği, kullanılan argümanların kalibresi bir daha gösterdi ki aslında bütün mesele o malum projeden ibarettir: Tayyip Erdoğan gitsin de nasıl giderse gitsin!

Bu projenin propaganda aracı dün “sivil dikta” tartışmasıydı, önceki gün “irtica”,  bugün ise “eksen kayması”dır.

Üç kampanyada da aynı ağızların, aynı kalıpların kullanılması, yurtiçinden yurtdışından aynı medyanın seferber edilmesi tesadüf değildir; tesadüf olmadığı gibi zorunluluktur da. Çünkü, eldeki malzeme budur. İçeriden dışarıya, ülkenin laik karakterini, demokratik gelişimini, diplomatik kapasitesini umursayan bu konularda benzer duyarlılıklarla hareket eden bir Türkiye sevdalısı ekipten söz etmiyoruz. Türkiye’nin laikliği, diplomatik açılımları hele hele demokrasisi umurlarında değildir. Öyle olduğu için, Erdoğan karşısında umutsuzluğa düştükleri anlarda “askeri darbe” için kulis yapmaktan, bu istikamette orduyu motive etmekten de geri durmamışlardır.

Maksat malumdur; Erdoğan gitsin de nasıl giderse gitsin!

Maksat bu olduğu için tutarsızlık, çelişki umurlarında değildir.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz